یادداشت از ایسنا

  • کد خبر : 45015
  • ۰۱ آذر ۱۳۹۲ - ۱۰:۲۸

 مردم تالش برای گرمای صدای خاصش احترام زیادی قائل بودند. به کشورهای مختلف سفر کرده بود و مردم گوشه و کنار جهان را میهمان آوازها و نغمه‌های تالشی کرده بود. اسپانیا، اتریش، سوئد، اکراین و…از آن جمله‌اند. به گزارش خبرنگار بخش موسیقی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، قسمت خانی در سال ۱۳۲۳ به دنیا آمده بود؛ در […]

 مردم تالش برای گرمای صدای خاصش احترام زیادی قائل بودند. به کشورهای مختلف سفر کرده بود و مردم گوشه و کنار جهان را میهمان آوازها و نغمه‌های تالشی کرده بود. اسپانیا، اتریش، سوئد، اکراین و…از آن جمله‌اند.

به گزارش خبرنگار بخش موسیقی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، قسمت خانی در سال ۱۳۲۳ به دنیا آمده بود؛ در روستایی که اسطلخ نام داشته است.

آوازش را با نفس گرمش به گوش مردم می‌رساند. در جشنواره‌های خارجی هم شرکت می‌کرد و مردم اروپا را هم از نغمه‌های تالشی بی‌نصیب نگذاشته بود. با اینکه با آنها هم‌زبان نبود اما انگار در دیار غربت قدرش را بیشتر از من و تو می‌دانستند.

از بی‌توجهی خودمان به او همین بس که در جشنواره‌هایمان نامی از او نمی‌بردیم و یادی از او نمی‌کردیم.

مردم تالش می‌گویند که او بارها با صدای نازنینش دل‌هایمان را حالی به حالی کرده بود اما او به یکباره مریض شد. یک مریضی ریوی که باعث شد نفس‌های سختی بکشد و دردهایش را به تنهایی تحمل کند.

مدتی هم در بیمارستان بستری شد اما سرانجام ۲۶ آبان‌ماه در خانه خودش در روستای سکام رضوانشهر از دنیا رفت.

قسمت خانی صدای مردم تالش بود که آرام و بی‌صدا پرکشید. اما هنوز هستند، هنرمندانی چون شیرمحمد اسپندار، نورمحمد درپور و…که هنوز وقت داریم، آنها را بشنویم.

منبع: ایسنا
لینک کوتاه : https://musiceiranian.ir/?p=45015

    برچسب ها

    مطالب مرتبط با این خبر

    ثبت دیدگاه

    مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
    قوانین ارسال دیدگاه
    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.