آلبوم «به معنی بسی» به آهنگسازی احسان جوکار و خوانندگی علی انصاری در ژانر موسیقی ردیف دستگاهی ایران طی روزهای اخیر در دسترس شنوندگان و علاقهمندان موسیقی ایرانی قرار گرفت.
انسان هر کسی که باشد، در هر جایگاهی، دوستان و رفیقانی دارد؛ ولی وقتی که پیشه فرد هنر باشد، دایره دوستان او به واسطه ارتباطات کاری گسترش پیدا میکند. اما تنها زمانی این دوستیها واقعی خواهد بود که مرام آن فرد همچون هنرمندان بزرگ باشد و «معرفت» ویژگی بارز او باشد، آن زمان است که همچون «حسن ناهید» دوستانی واقعی خواهد داشت.
«شهریار پناهگاه من بود، اون هم پناهگاهی که من از سالها پیش با شعرش آشنا هستم؛ عاشقانه شعرشو دوست دارم و خودشو هم دیدم که آدمییه فوقالعاده لطیف، فوقالعاده مهربان و فوقالعاده نیکخواه است...»
رضا علیآبادی میگوید: آوانگاری باعث حفظ شدن صحیح مقامها برای نسلهای بعد خواهد شد؛ نه تحریف آنها. آوانگاری برای انتقال به دیگر کشورها و برای بینالمللی کردن تنبور و تدریس این ساز در دانشگاه بسیار لازم است.
سبزعلی خجسته میگوید: تفاوت سرنا و کرنا برد صدای آنهاست و گرنه ساختار هردو ساز یکی است. او اضافه میکند که کرنا را در فضای باز و سرنا را در فضاهای کوچکتر مینوازند.
محمد مهدی اسماعیلی درباره برگزاری جشنوارههای ایام دهه فجر گفت: جشنوارهایی که برگزار شد همگی هم به لحاظ استقبال هنرمندان و هم به لحاظ استقبال مردم بیش از انتظارات ما بود.
ابراهیم مولائی با دریافت «جایزه ملی خلاقیت» در نوزدهمین کنفرانس بینالمللی روابط عمومی ایران (IRAN CPR ۱۴۰۱) و دومین جشنواره مردمداری ایران (IRAN DF ۱۴۰۱)، عنوان یکی از روابط عمومی های برتر سال کشور را از آن خود کرد.
اکنون دیگر ۸۸ سال دارد. گَرد پیری بر محاسن و چهرهاش نشسته است. خوشصحبت و مهربان و به قول اهل فن، پیرِ موسیقی است. چندان توان راه رفتن ندارد اما این مساله، موجب نشده است که برای بدرقه دوست و یار قدیمی خود به خانه ابدی نرود.
