۲۱ آبانماه، سالن بلکباکس ایرانمال میزبان نخستین اجرای اختصاصی رضا فانید بود؛ آهنگساز و موسیقیدانی که طی سالهای گذشته در پشت صحنهی نمایشهای موزیکال و آثار آهنگسازی فعال بوده و اینبار با اجرایی مستقل، خود را در مرکز صحنه قرار داد.
فانید در این اجرا با تکیه بر زبان شخصی و فضاسازی شاعرانهاش، مجموعهای از قطعات منتخب خود را از «روزهای دور» تا «خواب در ماه» اجرا کرد؛ آثاری که در ترکیب ملودی، ریتم و حس روایی، بازتابی از جهان درونی و تجربههای موسیقایی او بودند.
در این برنامه، گروهی از نوازندگان حرفهای فانید را همراهی کردند: لیدا باقری (فلوت و همخوان)، نگین سمایی و هدیه حجازی (ویلن)، عادله لطفی و حمیدرضا ساعتچی (ویولا)، آرش شعیب (گیتار الکتریک)، مهرداد حامدی (گیتار باس)، پندار آداب (پیانو) و علی درخشان (درامز). حضور این ترکیب منسجم باعث شد تا رنگآمیزی صوتی آثار فانید با دقت و کیفیتی مثالزدنی روی صحنه بازتاب پیدا کند.
کارگردانی هنری اجرا را حسین زنگنه بر عهده داشت و طراحی بصری و تصویرسازی صحنه توسط بهنوش فانید انجام شد. طراحی نور و ترکیب رنگها با مفاهیم موسیقایی آثار در هم تنیده بود و جلوهای نمادین از فضاهای درونی موسیقی فانید ارائه میداد؛ فضایی که بر تضاد میان تاریکی، سکوت و لحظات روشنایی تأکید داشت.
در بخشهای مختلف این اجرا، قطعاتی چون «راز جهان»، «جونباز»، «سفر» و «رویای اقاقی» اجرا شد؛ آثاری که با هالهای از اندوه زیبا و ریتمی انسانی، مخاطب را درگیر احساسی از تأمل و خاطره میکردند. پایانبخش برنامه، اجرای قطعهای نوستالژیک ترکی توسط فانید بود که فضای سالن را در احساسی از دلتنگی و آرامش فرو برد و در لحظهی پایانی، سکوت جایگزین صدا شد؛ سکوتی که به تعبیر بسیاری از حاضران، معنای تازهای از درون موسیقی برمیانگیخت.
این اجرا را میتوان گامی تازه در مسیر کاری رضا فانید دانست؛ هنرمندی که از تجربههای آهنگسازی برای تئاتر و آثار نمایشی عبور کرده و اکنون، زبان شخصی خود را در قالب اجرایی زنده و چندوجهی به مخاطبان معرفی میکند.
دیدگاهتان را بنویسید