موسیقی ایرانیان
 

یادداشتی از «سعيد يعقوبيان»

گفتگوي هارمونيك
گفتگوي هارمونيك

موسیقی ایرانیان – سعيد يعقوبيان: شايد امروز دشوار بتوان موضوعي در حوزه‌ي موسيقيِ علمي يافت كه با جستجوي اينترنتي آن به زبان فارسي، با لينكي از سايت «گفتگوي هارمونيك» برخورد نكرد؛‌ منبعي با بيش از 3000 عنوان نوشته كه بيش از نيمي از آنها مقالات علمي قابل استنادند. «گفتگوي هارمونيك» را مي‌توان نخستين سايت كاملاً تخصصي موسيقي در ايران دانست. نخستين گامي كه پس از سپري شدن ده سال، هنوز هر روزه، به روز مي‌شود و يك دهه، بي وقفه به حركت خود ادامه داده است؛ گام‌هايي كه تنها به همت چند نويسنده‌ي فعال در حوزه‌ي ‌موسيقي تداوم يافته است. اين مداومت در شرايطي محقق شده است كه اين سايت در پنج سال گذشته (يعني نيمي از طول دوران فعاليت سايت تا مقطع حاضر) هيچگونه پشتوانه‌ي مالي نداشته است. اما اين تداوم، صرفاً بقا نبوده و چند وي‍ژگي مهم را در خصوص فعاليت و بار محتوايي اين وبگاه بايد در نظر داشت:

1. رويكرد انتقادي با بياني علمي و تخصصي: اگر پست هاي خبري، مصاحبه‌ها و در برخي موارد انگشت‌شمار نوشته‌هاي مناسبتي (براي نمونه در سوگ يك استاد و …) را كنار بگذاريم، باقي نوشته‌هاي سايت تماماً مستند و با زباني علمي و تخصصي نگاشته شده‌اند و رويكرد سايت همواره اين بوده است كه به دور از حواشي به رخدادهاي موسيقي با ديدي علمي و تخصصي نگاه كند و از هرگونه نقد و نظر غير موسيقايي پرهيز كند.

2. پرداختن به تمامي ژانرهاي موسيقي ضمن پرهيز از ورود به عرصه‌ي پاپ موسيقي: منظور از اين مورد، عدم ورود به حوزه‌ي موسيقي پاپ نيست؛‌ چرا كه موسيقي پاپ خود بخشي متمايز را در اين سايت به خود اختصاص داده است. بلكه ملاك قرار ندادن سليقه‌ي عام موسيقي و عدم الزام به جذب مخاطب هرچه بيشتر است. با پيگيري مداوم مطالب سايت،‌ مشهود خواهد بود كه محتواي مقالات، دغدغه‌هاي موسيقايي نويسندگان سايت است. اين مسأله باعث مي‌شود مخاطبان سايت نيز به طريق اولي از عام به خاص گزين شوند. به بيان ديگر علاقمندان جدي‌تر و بويژه آنها كه خود دست و قلمي در موسيقي دارند،‌ بيشتر امكان استفاده از مطالب سايت را خواهند داشت.

3. واكنش نشان دادن به جريان‌هاي موسيقي كشور: برخي از موسيقيدانان ايراني در طي چند دهه‌ي اخير به عنوان موسيقيدانان جريان ساز و پيشرو شناخته شده‌اند اما اغلب آنها پس از گذشت چند دهه كماكان همان انديشه‌هاي موسيقايي چند دهه‌ي قبل خود را دنبال مي‌كنند. سوال اين است كه اگر حرف و انديشه‌اي سي يا چهل سال پيش، نو محسوب مي شده،‌ با گذشت چند دهه و تغييرات بنياديني كه در تمام شئونات زندگي ما رخ داده، چگونه همان حرف نيز امروز مي‌تواند نو قلمداد شود؟ گذشته از اين، در موسيقي غرب نيز تاريخ موسيقي پر است از موسيقيداناني (از قبيل بتهوون،‌ مالر، ‌اشتوكهاوزن، ‌پارت،‌ بولز،‌ پندرسكي و …) كه دوره‌هاي فكري گوناگون و گاه بسيار متفاوتي را تجربه كرده اند. اين در حالي‌ست كه موسيقيدان نوگراي ديروز ما نه تنها موسيقي سه دهه‌ي گذشته‌ي خود را امروز نيز نو و پيشرو مي‌پندارد بلكه هيچ جريان و حرف تازه‌اي را نيز در موسيقي نمي‌شنود و هيچ واكنشي به آنها نشان نمي‌دهد و راه خود را مي‌رود. در چنين فضايي،‌ “گفتگوي هارمونيك” سعي نموده است كه تمام جريان‌هاي جدي موسيقي كشور را رصد و در مورد آنها دست به نقد و بررسي بزند.

با وجود اينكه بي‌ترديد تمام نويسندگان سايت در چنين تلاشي (كه در شرايط نا اميدكننده‌ي جامعه‌ي ما بسيار كمياب است) سهيم اند اما نيكوست كه نقش دو تن از آنها برجسته‌تر شود و مورد تأكيد قرار گيرد. این دو نویسنده هر کدام ده درصد از نوشته‌های سایت را به رشته تحریر در آورده‌اند. نخست «آروين صداقت كيش» كه در طول سال‌هاي گذشته پركارترين نويسنده‌ي سايت بوده و گذشته از اينكه اين موسيقيدان، بيش از يك دهم كل مطالب سايت را نوشته است، ركورددار بيشترين تعداد مقاله‌ي علمي در اين سايت نيز هست و دوم «سجاد پورقناد» كه به عنوان سردبير سايت فعاليت دارد و گذشته از پركار بودن او در نوشتن مقالات،‌ تمام امور نرم افزاري و سخت افزاري سايت نيز به عهده‌ي اوست.

اميد كه اين تك شاخه، که در سیطره‌ی سیاهی روزگارمان، تا حال سعي نموده‌است تا رو به سوي دانايي داشته باشد، زين پس نيز از یاد نبرد که سرشت او گردن افراشتن به سوی نور است؛ گریز از اين تاريكيِ تودرتو است؛ گريز از ظلمت و جهل و عوام‌زدگي‌اي که شاخه‌های نارس و تکیده را به حضور خود عادت داده‌است.

شب با گلوی خونین،‌ خوانده ست دیر گاه
دریا نشسته سرد
یك شاخه
در سیاهی جنگل
به سوی نور
فریاد می‌كشد…


منبع: موسیقی ایرانیان Musiceiranian.ir

لینک کوتاه مطلب : https://musiceiranian.ir/?p=57187


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

تمامی آثار صوتی و تصویری منتشرشده در سایت «موسیقی ایرانیان» تابع قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشند.