گزارش متنی و تصویری «موسیقی ایرانیان» از کنسرت «آنتونیو ری»

  • کد خبر : 100680
  • ۲۹ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۹:۴۲

بیست و هشتم بهمن ماه با حضور پرشور علاقه‌مندان، موسیقی فلامنکو در حالی در تالار وحدت به روی صحنه رفت که شاید اجرای «آنتونیو ری» تنها کنسرتی باشد که پس از پایان یافتن آن مخاطبان آنقدر تشویق را ادامه دادند که او سه بار به روی صحنه آمد و برایشان بیز نواخت.
+در ادامه عکسهای «علی چاشنی گیر» از کنسرت «آنتونیو ری» را دنبال کنید

کنسرت آنتونیو ری

کنسرت آنتونیو ری

بیست و هشتم بهمن ماه با حضور پرشور علاقه‌مندان، موسیقی فلامنکو در حالی در تالار وحدت به روی صحنه رفت که شاید اجرای «آنتونیو ری» تنها کنسرتی باشد که پس از پایان یافتن آن مخاطبان آنقدر تشویق را ادامه دادند که او سه بار به روی صحنه آمد و برایشان بیز نواخت.

«آنتونیو ری» اجرایش را به «سهراب پورناظری» تقدیم کرد؛ کنسرت ستاره‌ی شناخته شده موسیقی فلامنکو با تک‌نوازی گیتار آغاز شد. او در بخش اول اجرایش در حالی که به تنهایی روی صحنه بود، توانست نبض موسیقایی مخاطبان را به دست بگیرد و پر شورترین تشویق‌های جشنواره سی و‌یکم موسیقی فجر را از دست‌های آنها بستاند. او در حالی که بر خلاف انتظار مخاطبان ایرانی کارهای ریتمیک و نه ملودیکی را ارائه می داد در میانه اجرا به زبان فارسی با آنها سلام کرد. پس از گفتن شب بخیر، مخاطبان حاضر در سالن تالار وحدت یک‌صدا او را تشویق کردند و وقتی یخشان آب شد با استفاده از تمام واژه‌های اسپانیایی که در ذهن داشتند حس خود به حضور ری در ایران را با او قسمت کردند. زخمه‌های تند و تیز و تا حدودی خشن از مشخصه‌های اجرایی او بود که با در هم آمیختن ضد ضرب‌ها و حرکات تند و تیز دست‌های ری در هم می‌آمیخت و باعث می‌شد پس از به پایان رسیدن هر قطعه تشویق‌های پر شور مخاطبانی که حتی در طبقه سوم تالار وحدت هم تمام صندلی‌ها را پر کرده بودند از آن او شود.

در اجرای تمام قطعات او بیشتر از ارائه یک اجرای ملودیک، توانایی منحصر به فرد خود در ارائه یک نوازندگی تکنیکال و البته پر شور را به رخ می‌کشید و البته حس خود از نوازندگی را به خوبی با مخاطبان قسمت می‌کرد. در بخشی از اجرا وقتی تشویق‌ها بالا گرفت او به زبان اسپانیایی گفت: «این گیتار است که می‌نوازند. منظور او حسی است که در درون ساز قرار دارد.» او در بخشی از اجرا از علاقه مردم ایران به موسیقی فلامنکو ابراز شگفتی کرد و در بخش دیگری هم با اشاره به قطعه ای که رنگ و بوی ایرانی داشت گفت: «این قطعه آلما نام دارد و به معنای رحمی (بخشنده) است.»

او گاه و بیگاه در میانه اجرا ضربات شلاقی خود را بر سر ساز فرود می آورد و حتی در بخشی از اجرا هم آنقدر سریع به سیم‌ها ضرب می‌زد که دستش به بدنه ساز می‌گرفت و از آن صدای یک ساز ریتیمیک به گوش می‌رسید. از بخشی از اجرا به بعد جان-فرانسیس کارسلن نوازنده سازهای کوبه‌ای با ری همراه شد و قطعات ریتم تندتری به خود گرفتند. در بخش‌هایی از اجرا، این دو نوازنده با هم پاس‌کاری‌های سریعی انجام می‌دادند که این بخش از اجرا هم به شدت مورد توجه مخاطبان قرار گرفت. با پایان یافتن بخش اصلی اجرا و پس از آنکه ری و کارسلن صحنه را ترک کردند، تشویق‌ها ادامه پیدا کرد و کارسلن به تنهایی به روی صحنه آمد و به تک‌نوازی کاخن مشغول شد. با وجود آنکه مردم از این اجرا به شعف آمده بودند اما آنقدر تشویق هایشان را ادامه دادند تا خود ری دوباره ری صحنه آمد و دوبار برایشان بیز اجرا کرد.

در ادامه عکسهای این اجرا را از طریق سایت «موسیقی ایرانیان» (عکاس: علی چاشنی گیر) مشاهده نمایید. (برای بزرگنمایی تصاویر، بروی هر یک از عکسها کلیک کنید)

منبع: موسیقی ایرانیان Musiceiranian.ir
لینک کوتاه : https://musiceiranian.ir/?p=100680

    برچسب ها

    ثبت دیدگاه

    مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۱
    قوانین ارسال دیدگاه
    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.