همه مطالب: مصاحبه

گفتگوی «موسیقی ایرانیان» با «حمید قنبری» نوازنده سازهای کوبه‌ای ایرانی:موسیقی سنتی ما کالای فست فودی نیست

«حمید قنبری» تنبک را در مکتب بهمن رجبی آموخت و سپس رشته موسیقی را بعنوان تحصیلات دانشگاهی خود برگزید و از آن پس سالهاست به آموزش سازهای کوبه‌ای و ریتمیک مشغول است. این هنرمند از معدود موسیقیدانانی است که‌‌ همان اندازه که به اجرا و تولید اثر اهمیت می‌دهد و همکاری با بزرگانی چون استاد شجریان و استاد علیزاده را در کارنامه خویش دارد و در فستیوال‌های بین‌المللی شرکت می‌کند، به تألیف و پژوهش در زمینه موسیقی نیز علاقمندست. ویرایش دست نوشته‌های استاد افتتاح و تألیف کتاب آموزشی «ضرب‌آوا» با مقدمه استاد شجریان بخشی از فعالیت‌های او هستند. حمید قنبری مدرس دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است و سرپرستی گروه کوبه‌ای «کلون زمان» را برعهده دارد….+خود موسیقی امروز صفر پیش از یک است
+محمدرضا شجریان و استاد حسین علیزاده اسطوره‌هایی هستند که دلیل اصلی جذب ما به موسیقی سنتی محسوب می‌شوند
+قطعاً قانون کپی رایت، قانونی حساب شده است و باید جدی گرفته شود اما متأسفانه در عمل چنین اتفاقی نیفتاده و این قانون رعایت نمی‌شود

سعدیِ موسیقی معاصرعلی جهاندار، داوود گنجه ای، سالار عقیلی، فاضل جمشیدی، عباس سجادی و علی تفرشی درباره زنده یاد «نادر گلچین» سخن گفتند

زینب مرتضایی فرد : درباره شیوه خوانندگی زنده یاد گلچین و همینطور خلق و خو و نگاه ایشان به مسائل مختلف گفت و گویی با علی جهاندار، داوود گنجه ای، سالار عقیلی، فاضل جمشیدی و علی تفرشی انجام داده ایم. که در ادامه می توانید دنبال کنید.
+یادداشتی از سید عباس سجادی | گلچین بازمی گردد
+سالار عقیلی: گلچین از هیچ کس تقلید نکرد
+فاضل جمشیدی: پاداش مردی که به کاباره نرفت، چه بود؟
+علی جهاندار: کمتر کسی در موسیقی کشورمان وجود داشته که تا این حد مورد توجه، علاقه و تایید بزرگان موسیقی باشد
+علی تفرشی: در نوجوانی محو صدای نادر گلچین در رادیو شدم
+داوود گنجه ای: گلچین هرگز به هنر نگاهی مادی نداشت

«هیچکس حق ندارد برای هنرجوهای موسیقی پیش شرط بگذارد»گفتگو با «حیدر کاکی»: موسیقی تنبور آدم را به گذشته می‌برد

حیدر کاکی متولد سال ۱۳۵۱ منطقه گوران کرمانشاه، نوازنده تنبور، تار وسه تار، دانش آموختهٔ مقطع کار‌شناسی موسیقی و کار‌شناسی ارشد آهنگسازی از دانشگاه سوره تهران است. او نوازندگی تنبور را از کودکی شروع کرده و محضر اساتید قدیمی تنبور چون درویش علی میر درویشی و سید قاسم افضلی را درک کرده و طی سالیان متمادی از محضر استاد علی اکبر مرادی بهره‌های فراوان برده است.+موسیقی تنبور وسیع‌ است و یک نوازنده حرفه‌ای باید به پرده‌بندی، اوزان و ریتم‌های آن تسلط داشته باشد
+این روزها خیلی‌ها به عنوان نوازنده تنبور مطرح هستند و اجرای زنده می‌گذارند ولی با زیر و بم مقام‌ها آشنا نیستند و فقط یک آشنایی کلی با آن دارند
+موسیقی تنبور، موسیقی باستانی ایران است و قدمتش از موسیقی ردیفی هم بیشتر است
+در منطقه ما هنوز هم عده‌ای به محدودیت‌های تنبور اعتقاد دارند و حتی می‌گویند که این ساز را نباید با نت نواخت

از علاقه به عماد رام تا اخراج از اداره فرهنگ و هنرگفت‌وگوی منتشر نشده‌ با زنده‌یاد «نادر گلچین»

علی عظیمی‌نژادان: شاید بتوان گفت که نادر گلچین به همراه غلامحسین بنان و عبدالوهاب شهیدی در زمره خوانندگانی بودند که نوای آوازشان بیش از بقیه خوانندگان ایرانی با فضای روشنفکری و فرهنگی هنری دوران مدرن همخوانی داشت. او گرچه صدای آنچنان وسیع و پرقدرتی نداشت اما از لطافت زیادی برخوردار بود. نادر گلچین به جای استفاده از تحریرهای متنوع و مداوم در کارهای آوازی‌اش بیشتر از ویبره و غلت‌ها استفاده می‌کرد و بیش از تکنیک‌های‌پیچیده آوازی بر ارایه درست و واضح از شعر متمرکز بود. اما به هرحال شیوه بیانی و نحوه خوانش وی خاص خودش بود؛ شیوه‌ای سهل و ممتنع با تمرکز بر نوآوری. اهالی فرهنگ و هنر و عموم جامعه ایران هنوز خاطرات خوشی از بسیاری از آثار وی دارند کارهایی چون کوچه باغ (ساخته حسن یوسف زمانی)، من دیگه بچه نمی‌شم (ساخته عماد رام)، نوای کاروان (ساخته عباس خوشدل)، بوی بهار (ساخته عماد رام)، گریز (با شعری از ابتهاج و آهنگی از فریدون شهبازیان) و قصه شهرعشق (ساخته هادی آزرم و با تنظیم اسماعی +بیش از همه تحت تاثیر ٢ خواننده مرد آن زمان بودم؛ یکی شادروان استاد بنان و دیگری مرحوم منوچهر همایون‌پور
+ اگر در این مملکت کاره‌ای بودم و دستم برای خیلی از کارها گشوده بود، حتما دستور می‌دادم که در تمامی سرسرای اماکن هنری، تندیسی از شادروان عماد رام ساخته شود
استعداد خوانندگی‌ام از ١٢ سالگی شکوفا شد
+در هیچ کلاس آوازی شرکت نکردم

«او در دل‌ها جای دارد»روايت «هوشنگ كامكار» از «محمدرضا شجريان»

رضا آشفته: هوشنگ کامکار سرپرست گروه موسیقی «کامکار» نیاز به معرفی ندارد. هم‌زمان با اول مهر، زادروز استاد محمدرضا شجریان با کامکار درباره خسرو آواز ایران گفت‌وگو کردیم.

«آزرده‌ام، اما نه از مردم»گپُ و گفت مفصل با «کیهان کلهر» جهانی‌ترین موسیقی‌دان ایرانی

شرق – سمیه قاضی زاده: این چندمین‌باری است که روبه‌روی مردی می‌نشینم که لقب جهانی‌ترین موسیقی‌دان ایرانی را دارد. شش‌بار نامزدی گرمی و یک‌بار برنده‌شدن آن به‌همراه گروه «جاده ابریشم»، برنده‌شدن جایزه منتقدین موسیقی آلمان، دو بار نامزدی جایزه گنجینه ملی در آمریکا در کنار انبوهی از همکاری‌های بین‌المللی، از او شمایلی ساخته که نامش را باید با احترام ادا کرد. کیهان کلهرِ سال ٩۶، هنرمندی است پنجاه‌وچندساله که نگاهش در مقایسه با سال‌های قبل تغییر کرده است. اگر ١٠ سال پیش صحبت از برنامه‌ها و آرزوهایش می‌کرد، این روزها صحبت از اهداف دورودرازتر دارد. او سالی بیش از صدبار روی استیج می‌رود، مهم‌ترین سفیر فرهنگی ایرانی در حوزه موسیقی است، برای اولین‌بار کنسرت‌های رایگان در مناطق محروم ایران برگزار کرده و طولانی‌ترین تور موسیقی ایران را به‌تازگی در بیش از ٢٠ شهر برگزار کرده است. در روزهای ١۴، ١۵ و ١۶ شهریور او به‌همراه رامبرانت تریو که یک گروه جَز هلندی است، در تالار وزارت کشور به اجرای موسیقی می‌پردازد. به این بهانه با او به گفت‌وگو نشسته‌ام.

+سعی می‌کنم بیشتر کار کنم، ولی از کارم صحبت نکنم. درواقع پرونده کاری یک نفر را با کارهای انجام‌شده‌اش می‌سنجند – یا حداقل باید بسنجند- نه با تعداد مصاحبه‌ها یا حرف‌های شیرینش
+اجتماع هنری و به‌ویژه موسیقی ما مدت مدیدی است که بدجوری درگیر حرف و شعار شده
+دوست دارم که وقتم را صرف کسانی کنم که از آینده‌شان در موسیقی بتوان مطمئن بود
+بنایم بر این است که با مردم بیشتر وقت بگذرانم
+دروغی که با اجرای موسیقی غیرهنری این وسط گفته می‌شود و حقیقتی که گم می‌شود، اشکال دارد وگرنه هر نوع موسیقی برای خودش معتبر است
+در زمینه هنر نمی‌شود دروغ گفت
+جریان موسیقی ایرانی عوض نخواهد شد. موسیقی جدی و عمیق، همیشه وجود داشته و خواهد داشت

گفت‌وگو با «هومان اسعدی» دبیر جشنواره ملی موسیقی جوانسازبه‌دستانی که می‌کارند تا دیگران درو کنند

جشنواره ملی موسیقی جوان یا آن‌طور که دبیرش هومان اسعدی بیشتر می‌پسندد «مسابقه موسیقایی ملی جوان»، بلیت‌فروشی ندارد و بر حمایت مالی دولت متکی است و شاید تماشاگران چندانی از میان عموم مردم به تماشایش ننشینند اما مصداقی است عینی برای «ما بکاریم و دیگران بخورند»؛ عرصه‌ای برای هنرنمایی ۱۵ تا ۲۹ ساله‌های موسیقی دستگاهی، کلاسیک و نواحی، دیده‌شدن‌شان و ساخته‌شدن نسل آینده موسیقی‌دانان ایران.

+ما در فراخوان تفکیک جنسیتی نداریم و هیچ بخشی نیست که خانم‌ها یا آقایان از شرکت در آن منع شده باشند
+بارها به حق گفته‌اند که بخش‌هایی از موسیقی نواحی در حال از دست رفتن است و بعد از این هم خواهند گفت؛ این یک واقعیتِ تلخ است

موزیسین های کاربلدی که مسافرکشی می کنند«ارسلان کامکار» در گفت وگو با «موسیقی ایرانیان» از چالش های پیش روی موزیسین ها گفت

مهدی فیضی صفت: بحران مخاطب در موسیقی کلاسیک، یکی از دغدغه های دیرین فعالان این عرصه بوده که سبب شده در مواجهه با موسیقی های پس از خود از جمله پاپ، قافیه را حداقل در راستای اقبال عمومی ببازند. یکی از موی سپید کردگان موسیقی کلاسیک معتقد است از جمله مسائل مهم و تأثیرگذار در این اتفاق، درگیری های نوازندگان موسیقی ارکسترال با نیازهای اولیه زندگی است که روی کیفیت کار آنها اثر منفی می گذارد. ارسلان کامکار، نوازنده و آهنگساز شهیر و عضو گروه کامکارها بر این باور است که بحران مخاطب در موسیقی کلاسیک تنها به ایران محدود نمی شود و در همه جای دنیا وجود دارد اما دست کم نوازندگان اروپایی با دغدغه های مالی دست به گریبان نیستند. گفت و گوی سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان» با ارسلان کامکار در مورد بحران مخاطب در موسیقی کلاسیک را در ادامه می خوانید

+بحران مخاطب در موسیقی کلاسیک، مختص ایران نیست
+مشکل موسیقی ما بسیار عمیق است و در بحران مخاطب موسیقی کلاسیک خلاصه نمی شود
+با موسیقی پاپ ندارم اما بسیار علاقه مندم که بدانم صدا و سیما چه معیاری برای انتخاب قطعات جهت پخش در رسانه ملی دارد؟
+این که دوستانی بخواهند با ایجاد تغییر آن هم کنار گذاشتن آثار ماندگار آهنگسازان به نام در زمینه موسیقی کلاسیک و رفتن به سوی اجرای آثاری که در اصطلاح جوان پسند تر هستند مخاطب را به سالن های اجرای موسیقی بیاورند از نظر من یک توهم است
+رهبران ارکسترها باید دید گسترده تری داشته باشند. اگر این اتفاق رخ دهد، می توانیم امیدوار به افق های روشنی در موسیقی کلاسیک باشیم
+مدتی است تصمیم گرفته ام برای دل خودم کار کنم.

گفتگو با خواننده پیشکسوت موسیقی ایرانی و «مرغ سحر» خوانی اشنادر گلچین: ما همه مرغ سحریم

مجله صدا – زینب مرتضایی فرد: حال خوشی ندارد، حنجره اش مشکل پیدا کرده و به سختی حرف می زند، گمان نمی کنم با این شرایط بخواهد صحبت کند، اما موضوع مصاحبه را که می شنود انگار نمی تواند نه بگوید. «مرغ سحر» گویی سالهاست توانسته آنقدر با همه ما همراه باشد که نتوانیم از این عبارت دو کلمه ای به سادگی بگذریم. ما که هیچ، نادر گلچین که دیگر جای خود را دارد. خواننده ای که هر چند سالهاست نمی خواند اما صدایش از روزگار فعالیتش به یادگار مانده و گواه آن است که یکی از خوانندگان برجسته موسیقی ایرانی است. او دومین خواننده ای است که قطعه «مرغ سحر» را اجرا کرده و بی شک خاطرات زیادی از آن دوران دارد. با او درباره این موضوع گفت و گویی انجام دادیم.

+خواندن «مرغ سحر» لطایف و ظرایف خاصی را می طلبد و کار هر کسی نیست
+«مرغ سحر» درد هر زمانه ای است
+خوب و بد را ذائقه مخاطب مشخص می کند
+بازخوانی ها یک نوع تقلید خوب است برای شرایط موسیقی ما، موسیقی که مدام به سمت پاپ تر شدن پیش می رود و بخش ملی اش کمرنگ تر می شود

در آستانه کنسرت گروه «رستاک»، خواننده این گروه در گفتگو با «موسیقی ایرانیان» به شایعه جدایی سرپرستشان پاسخ دادفرزاد مرادی: رستاک بدون «سیامک سپهری» رستاک نیست

موسیقی ایرانیان – آذین آموزگار: هفته قبل خبری در یکی از خبرگزاری ها منتشر شده بود که البته بیشتر یک گمانه‌زنی بود و این سوال را مطرح می‌کرد که آیا «سیامک سپهری» از «رستاک» جدا شده است؟ سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان» برای پیگیری این خبر و یافتن پاسخی برای آن، گفتگویی با «فرزاد مرادی» انجام داده‌ که در ادامه می‌خوانید. فرزاد مرادی از اعضای هسته اصلی تشکیل‌دهنده رستاک، خواننده گروه و در غیاب سیامک سپهری سرپرست گروه بود و قطعا آنچه که او می‌گوید سندیت قطعی‌تری دارد ارتباط با آنچه در این گروه خوب و موفق موسیقی ایران می‌گذرد.

+نزدیک به بیست سال بود که رستاک داشت به سختی کار می‌کرد و سیامک هم همیشه در قلب این تلاش و کار بود، به همین خاطر سیامک واقعا نیاز به استراحت داشت
+سیامک وقتی که رفت مسئولیت اداره کل گروه را داد به پدرشان آقای منوچهر سپهری و مسئولین بخش هنری کار به من واگذار شد که از همه قدیمی‌تر بودم و به نوعی ریش سفید محسوب می‌شوم
+سیامک مرکز ثقل گروه رستاک است. حضور او در همه تصمیم‌گیری‌ها لازم است، به خصوص در ساخت قطعات

تبلیغات

تازه‌ترین اخبار موسیقی ایران