دسته: مصاحبه

خبر اول سایت موسیقی ایرانیان
گفت و گوی مفصل «آرش نصیری» با «سالار عقیلی» به مناسبت ۴۰ سالگی اش از زندگی حرفه ای کاری تا زندگی خانوادگی اش!

زندگی حرفه ای کاری و زندگی خانوادگی سالار عقیلی تقریبا در یک زمان شروع شد، وقتی فقط نوزده ساله بود، در جشنواره موسیقی فجر ۱۳۷۵ درخشید و یکی از تماشاگران آن برنامه هم حریر شریعت زاده بود. بانوی جوان هنرمند به اتفاق خانواده اش شاهد هنرنمایی هنرمند جوان بودند. صحبت های آنها بعد از برنامه به آشنایی خانوادگی و ازدواج شان منجر شد. به این ترتیب عشق به موسیقی باعث پیوند آنها شد و این عشق همیشه پابرجا ماند. آنها در کنار هم به اجرای برنامه های مختلف در اقصی نقاط دنیا پرداختند و در کنار آن یک زندگی مثالی را هم ساختند. حاصل این همراهی و همدلی دنیایی از موسیقی و «ماهور» است که او نیز چون موسیقی در زندگی شان جاری است، زیباترین آهنگ زندگی شان که او هم در دریای موسیقی خانه شان می بالد و عاشق موسیقی شده است. سالار عقیلی یکی از بهترین های موسیقی ایران است، با ده ها اثر تاثیرگذار و شنیدنی به ویژه در حوزه آثار ملی و میهنی. او همواره یکی از خوش استایل ترین ستاره های موسیقی ما بوده و هست، هم از نظر سبک و سیاق کاری و هم از لحاظ استایل شخصی و برخورد و وجهه اجتماعی.
گفتگو با این ستاره موسیقی ایران همیشه جذاب است، مخصوصا وقتی درباره زندگی و سلایق اش هم باشد.
+آدم هر چه زودتر ازدواج کند، بهتر است چون زودتر سر و سامان می گیرد و به نتیجه می رسد
+موسیقی عامل پیوند من و همسرم بود
+همسرم همیشه همراه و مشاورم است
+ماهور با موسیقی بزرگ شد

دستگاهی ایران، مقامی و کلاسیک
موزیسین اروپایی: ایرانی‌ها حیرت‌زده‌ام کرده‌اند

چند روز اخیر، شهر تهران میزبان اولافور آرنالدز، پیانیست و موزیسین ٣١‌ساله ایسلندی بود. اولافور آرنالدز از روز چهارشنبه همراه گروهش به دعوت مجموعه فرهنگی، هنری «عمارت روبرو» به ایران آمد و به مدت سه‌شب کنسرتی به نام «نور پاییزی» را در تالار اندیشه حوزه هنری برگزار کرد.
+ به پشتوانه دولت ایسلند موفق به برگزاری تورهای زیادی در سراسر دنیا شدیم و اگر این حمایت نبود، ما هم اینجا نبودیم
+اگر به یک موسیقی غربی یک‌بار گوش بدهم می‌توانم آن را با پیانو اجرا کنم، ولی اگر به موسیقی ایرانی گوش بدهم باید ٢٠بار برایم تکرار شود تا درکش کنم

اخبار
مجتبی فضیلت خواه
گفتگو با «مجتبی فضیلت خواه» خواننده موسیقی ایرانی

«مجتبی فضیلت خواه»، متولد ۱۳۶۰، کار‌شناس ارشد برنامه یزی شهری است. وی فراگیری آواز را از سال ۱۳۸۱ نزد اساتید بنام آواز «محمد اسماعیل قنبری»، «مظفر شفیعی» و «صدیق تعریف» داشته و با حضور در جشنواره بین المللی موسیقی فجر همراه با گروه‌های «صنم» و «گاهان» در سال ۱۳۹۲ نامی خوش را در عرصه آواز از خود، به ثبت رسانده است. وی همچنین تاسیس گروه «به رنگ کهربا» در سال ۱۳۹۲ و اجرای کنسرتی به همین نام، در «فرهنگسرای نیاوران»، انتشار آلبوم «خوش بود یاری و یاری» در سال ٩۴ به آهنگسازی و تنظیم «محمد امین اکبرپور»، اجرای «مثنوی عشق نامه» با موضوع «قیام امام حسین (ع)» در شبکه مستند سیما در سال‌های ٩۴-٩۵، انتشار تک قطعه‌های آواز «عاشقانه» و «دلبر پنهان» در سال‌های اخیر و نهایتا، انتشار آلبوم «در جان سرگردان من» در سال ٩۶ به آهنگسازی «امیرعباس ستایشگر» را در پرونده هنری خود رقم زده است. در ادامه به بهانه انتشار آخرین اثر با صدای فضیلت خواه و دیگر فعالیتهای این خواننده، با او به گفتگو نشسته‌ایم که ماحصل آن را می‌خوانید.

دستگاهی ایران، مقامی و کلاسیک
کنسرت کورده واری و بازگشت محمدجلیل عندلیبی به روایت سالار عندلیبی

دوستداران موسیقی اصیل ایرانی که از دهه ها پیش هنر این سرزمین را دنبال می کنند، با نام محمد جلیل عندلیبی به خوبی آشنا هستند. این نوازنده و آهنگساز شناخته شده علاوه بر همکاری های ماندگاری با خوانندگان نامدار مانند محمدرضا شجریان، شهرام ناظری و علیرضا افتخاری، گروهی را نیز رهبری می کرد که عمری چهل ساله دارد. ارکستر مولانا از سال ۱۳۵۶ فعالیت خود را آغاز کرد اما پس از ۲۹ سال ناگهان خاموش شد؛ حالا پس از گذشت یازده سال این گروه که اهالی موسیقی، سکوتش را فقدانی برای هنر ایران می دانستند، به صحنه بازمی گردد. سالار عندلیبی، فرزند محمد جلیل عندلیبی که خود خواننده و نوازنده تنبک، تار، سه تار و دیوان به شمار می رود، از بازگشت پدرش به عرصه موسیقی صحبت و تأکید کرد جوانان باید از او بیاموزند؛ محمد جلیل عندلیبی که به زعم خودش دیگر موسیقیدان در حیاتی نیست که از او بر ردیف مسلط تر باشد. گفت و گوی ما با سالار عندلیبی به بهانه بازگشت گروه مولانا به صحنه را در ادامه می خوانید.+آثار پدر روی اصول ردیف ساخته می شود
+کارهای استاد عندلیبی از نظر علمی و فنی هیچ نقصی ندارد
+پدرم تنها آهنگساز باقی مانده از دوره طلایی موسیقی ایرانی است
+پدرم می گوید تنها یک نفر بیشتر از من ردیف می دانست!

خبر اول سایت موسیقی ایرانیان
شهرام ناظری: نسـل‌ ما آرمانخواه بود

سجاد روشنی: نیویورک‌تایمز به او لقب «بلبل فارسی» داده است و کریستین ساینس مانیتور او را «لوچیانو پاواروتی ایران» نامیده است. از استاد شهرام ناظری سخن می‌گوییم، ‌برنده نشان «لوژیون دونور» فرانسه، برنده جایزه «اسطوره زنده» از دانشگاه یوسی‌اِل‌اِی، برنده جایزه «کونکورز» موسیقی فولکلور در سال ۱۹۷۵ و کلیددار مقبره شمس تبریزی در خوی. ناظری برای همه ما نامی آشناست. او قرار است آذرماه سال جاری تور کنسرت‌های خود را در شهرهای اروپایی برگزار کند. دو آلبوم هم در دست انتشار دارد. درباره فعالیت‌های او و نیز برخی موضوعات دیگر، در یک روز پاییز با این استاد آواز به گفت‌وگو نشستیم که در ادامه می‌خوانید.

+آلبوم «عاشق کیست» به مناسبت هزاره ابوسعید یکی از بزرگان فرهنگ و حماسه عرفانی ایران زمین انجام شده است، که به زودی منتشر می شود
+اگر آهنگسازی خیلی در کار موسیقی قوی باشد اما در ادبیات ضعیف باشد، با دلسردی با او کار می‌کنم
+ادبیات برایم خیلی مهم است. ادبیات در همه هنرها نقش مادر را دارد
+برخی از آثار اجرا شده در این سال‌هایی که گذشت اثر خودم بوده است. اما خیلی اصرار نداشتم که اسمی از خودم مطرح باشد، همین شهرام ناظری بودن برای من کافی بود

دستگاهی ایران، مقامی و کلاسیک
حسین علیزاده: اول نتیجه را ببینید، بعد قضاوت کنید

این روزها بحث دعوت از رهبر میهمان ارکستر ملی که تا پیش از این تجربه‌ای در رهبری ارکستر نداشته و رزومه‌ای شناخته‌شده در دنیای موسیقی ارائه نکرده، در محافل مختلف داغ است. این بحث‌ها جدای از ماجرای گرفتن چوب ارکستر موسیقی ملی ایران در دستان این رهبر جوان و گمنام، زمانی داغ‌تر شد که قطعه اعلام‌شده، برای اجرای «نینوا»، اثر ماندگار آهنگ‌ساز بنام ایرانی، حسین علیزاده بود. اولین سؤالی که مطرح می‌شد، این بود که آیا استاد خود اجازه اجرای این قطعه را به ایشان داده‌اند یا خیر؟
+بعید می‌دانم این اجرا از نینوا با ارکستر ملی و رهبری ایشان، اجرای عجیب‌وغریب یا بدی از آب دربیاید

اخبار
موسیقی سنتی ما کالای فست فودی نیست

«حمید قنبری» تنبک را در مکتب بهمن رجبی آموخت و سپس رشته موسیقی را بعنوان تحصیلات دانشگاهی خود برگزید و از آن پس سالهاست به آموزش سازهای کوبه‌ای و ریتمیک مشغول است. این هنرمند از معدود موسیقیدانانی است که‌‌ همان اندازه که به اجرا و تولید اثر اهمیت می‌دهد و همکاری با بزرگانی چون استاد شجریان و استاد علیزاده را در کارنامه خویش دارد و در فستیوال‌های بین‌المللی شرکت می‌کند، به تألیف و پژوهش در زمینه موسیقی نیز علاقمندست. ویرایش دست نوشته‌های استاد افتتاح و تألیف کتاب آموزشی «ضرب‌آوا» با مقدمه استاد شجریان بخشی از فعالیت‌های او هستند. حمید قنبری مدرس دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است و سرپرستی گروه کوبه‌ای «کلون زمان» را برعهده دارد….+خود موسیقی امروز صفر پیش از یک است
+محمدرضا شجریان و استاد حسین علیزاده اسطوره‌هایی هستند که دلیل اصلی جذب ما به موسیقی سنتی محسوب می‌شوند
+قطعاً قانون کپی رایت، قانونی حساب شده است و باید جدی گرفته شود اما متأسفانه در عمل چنین اتفاقی نیفتاده و این قانون رعایت نمی‌شود

اخبار
علی جهاندار، داوود گنجه ای، سالار عقیلی، فاضل جمشیدی، عباس سجادی و علی تفرشی درباره زنده یاد «نادر گلچین» سخن گفتند

زینب مرتضایی فرد : درباره شیوه خوانندگی زنده یاد گلچین و همینطور خلق و خو و نگاه ایشان به مسائل مختلف گفت و گویی با علی جهاندار، داوود گنجه ای، سالار عقیلی، فاضل جمشیدی و علی تفرشی انجام داده ایم. که در ادامه می توانید دنبال کنید.
+یادداشتی از سید عباس سجادی | گلچین بازمی گردد
+سالار عقیلی: گلچین از هیچ کس تقلید نکرد
+فاضل جمشیدی: پاداش مردی که به کاباره نرفت، چه بود؟
+علی جهاندار: کمتر کسی در موسیقی کشورمان وجود داشته که تا این حد مورد توجه، علاقه و تایید بزرگان موسیقی باشد
+علی تفرشی: در نوجوانی محو صدای نادر گلچین در رادیو شدم
+داوود گنجه ای: گلچین هرگز به هنر نگاهی مادی نداشت

اخبار
گفتگو با «حیدر کاکی»: موسیقی تنبور آدم را به گذشته می‌برد

حیدر کاکی متولد سال ۱۳۵۱ منطقه گوران کرمانشاه، نوازنده تنبور، تار وسه تار، دانش آموختهٔ مقطع کار‌شناسی موسیقی و کار‌شناسی ارشد آهنگسازی از دانشگاه سوره تهران است. او نوازندگی تنبور را از کودکی شروع کرده و محضر اساتید قدیمی تنبور چون درویش علی میر درویشی و سید قاسم افضلی را درک کرده و طی سالیان متمادی از محضر استاد علی اکبر مرادی بهره‌های فراوان برده است.+موسیقی تنبور وسیع‌ است و یک نوازنده حرفه‌ای باید به پرده‌بندی، اوزان و ریتم‌های آن تسلط داشته باشد
+این روزها خیلی‌ها به عنوان نوازنده تنبور مطرح هستند و اجرای زنده می‌گذارند ولی با زیر و بم مقام‌ها آشنا نیستند و فقط یک آشنایی کلی با آن دارند
+موسیقی تنبور، موسیقی باستانی ایران است و قدمتش از موسیقی ردیفی هم بیشتر است
+در منطقه ما هنوز هم عده‌ای به محدودیت‌های تنبور اعتقاد دارند و حتی می‌گویند که این ساز را نباید با نت نواخت

اخبار
گفت‌وگوی منتشر نشده‌ با زنده‌یاد «نادر گلچین»

علی عظیمی‌نژادان: شاید بتوان گفت که نادر گلچین به همراه غلامحسین بنان و عبدالوهاب شهیدی در زمره خوانندگانی بودند که نوای آوازشان بیش از بقیه خوانندگان ایرانی با فضای روشنفکری و فرهنگی هنری دوران مدرن همخوانی داشت. او گرچه صدای آنچنان وسیع و پرقدرتی نداشت اما از لطافت زیادی برخوردار بود. نادر گلچین به جای استفاده از تحریرهای متنوع و مداوم در کارهای آوازی‌اش بیشتر از ویبره و غلت‌ها استفاده می‌کرد و بیش از تکنیک‌های‌پیچیده آوازی بر ارایه درست و واضح از شعر متمرکز بود. اما به هرحال شیوه بیانی و نحوه خوانش وی خاص خودش بود؛ شیوه‌ای سهل و ممتنع با تمرکز بر نوآوری. اهالی فرهنگ و هنر و عموم جامعه ایران هنوز خاطرات خوشی از بسیاری از آثار وی دارند کارهایی چون کوچه باغ (ساخته حسن یوسف زمانی)، من دیگه بچه نمی‌شم (ساخته عماد رام)، نوای کاروان (ساخته عباس خوشدل)، بوی بهار (ساخته عماد رام)، گریز (با شعری از ابتهاج و آهنگی از فریدون شهبازیان) و قصه شهرعشق (ساخته هادی آزرم و با تنظیم اسماعی +بیش از همه تحت تاثیر ٢ خواننده مرد آن زمان بودم؛ یکی شادروان استاد بنان و دیگری مرحوم منوچهر همایون‌پور
+ اگر در این مملکت کاره‌ای بودم و دستم برای خیلی از کارها گشوده بود، حتما دستور می‌دادم که در تمامی سرسرای اماکن هنری، تندیسی از شادروان عماد رام ساخته شود
استعداد خوانندگی‌ام از ١٢ سالگی شکوفا شد
+در هیچ کلاس آوازی شرکت نکردم

اخبار
گپُ و گفت مفصل با «کیهان کلهر» جهانی‌ترین موسیقی‌دان ایرانی

شرق – سمیه قاضی زاده: این چندمین‌باری است که روبه‌روی مردی می‌نشینم که لقب جهانی‌ترین موسیقی‌دان ایرانی را دارد. شش‌بار نامزدی گرمی و یک‌بار برنده‌شدن آن به‌همراه گروه «جاده ابریشم»، برنده‌شدن جایزه منتقدین موسیقی آلمان، دو بار نامزدی جایزه گنجینه ملی در آمریکا در کنار انبوهی از همکاری‌های بین‌المللی، از او شمایلی ساخته که نامش را باید با احترام ادا کرد. کیهان کلهرِ سال ٩۶، هنرمندی است پنجاه‌وچندساله که نگاهش در مقایسه با سال‌های قبل تغییر کرده است. اگر ١٠ سال پیش صحبت از برنامه‌ها و آرزوهایش می‌کرد، این روزها صحبت از اهداف دورودرازتر دارد. او سالی بیش از صدبار روی استیج می‌رود، مهم‌ترین سفیر فرهنگی ایرانی در حوزه موسیقی است، برای اولین‌بار کنسرت‌های رایگان در مناطق محروم ایران برگزار کرده و طولانی‌ترین تور موسیقی ایران را به‌تازگی در بیش از ٢٠ شهر برگزار کرده است. در روزهای ١۴، ١۵ و ١۶ شهریور او به‌همراه رامبرانت تریو که یک گروه جَز هلندی است، در تالار وزارت کشور به اجرای موسیقی می‌پردازد. به این بهانه با او به گفت‌وگو نشسته‌ام.

+سعی می‌کنم بیشتر کار کنم، ولی از کارم صحبت نکنم. درواقع پرونده کاری یک نفر را با کارهای انجام‌شده‌اش می‌سنجند – یا حداقل باید بسنجند- نه با تعداد مصاحبه‌ها یا حرف‌های شیرینش
+اجتماع هنری و به‌ویژه موسیقی ما مدت مدیدی است که بدجوری درگیر حرف و شعار شده
+دوست دارم که وقتم را صرف کسانی کنم که از آینده‌شان در موسیقی بتوان مطمئن بود
+بنایم بر این است که با مردم بیشتر وقت بگذرانم
+دروغی که با اجرای موسیقی غیرهنری این وسط گفته می‌شود و حقیقتی که گم می‌شود، اشکال دارد وگرنه هر نوع موسیقی برای خودش معتبر است
+در زمینه هنر نمی‌شود دروغ گفت
+جریان موسیقی ایرانی عوض نخواهد شد. موسیقی جدی و عمیق، همیشه وجود داشته و خواهد داشت

دستگاهی ایران، مقامی و کلاسیک
هومان اسعدی
سازبه‌دستانی که می‌کارند تا دیگران درو کنند

جشنواره ملی موسیقی جوان یا آن‌طور که دبیرش هومان اسعدی بیشتر می‌پسندد «مسابقه موسیقایی ملی جوان»، بلیت‌فروشی ندارد و بر حمایت مالی دولت متکی است و شاید تماشاگران چندانی از میان عموم مردم به تماشایش ننشینند اما مصداقی است عینی برای «ما بکاریم و دیگران بخورند»؛ عرصه‌ای برای هنرنمایی ۱۵ تا ۲۹ ساله‌های موسیقی دستگاهی، کلاسیک و نواحی، دیده‌شدن‌شان و ساخته‌شدن نسل آینده موسیقی‌دانان ایران.

+ما در فراخوان تفکیک جنسیتی نداریم و هیچ بخشی نیست که خانم‌ها یا آقایان از شرکت در آن منع شده باشند
+بارها به حق گفته‌اند که بخش‌هایی از موسیقی نواحی در حال از دست رفتن است و بعد از این هم خواهند گفت؛ این یک واقعیتِ تلخ است

خبر اول سایت موسیقی ایرانیان
ارسلان کامکار (عکاس: امیر امیری)
«ارسلان کامکار» در گفت وگو با «موسیقی ایرانیان» از چالش های پیش روی موزیسین ها گفت

مهدی فیضی صفت: بحران مخاطب در موسیقی کلاسیک، یکی از دغدغه های دیرین فعالان این عرصه بوده که سبب شده در مواجهه با موسیقی های پس از خود از جمله پاپ، قافیه را حداقل در راستای اقبال عمومی ببازند. یکی از موی سپید کردگان موسیقی کلاسیک معتقد است از جمله مسائل مهم و تأثیرگذار در این اتفاق، درگیری های نوازندگان موسیقی ارکسترال با نیازهای اولیه زندگی است که روی کیفیت کار آنها اثر منفی می گذارد. ارسلان کامکار، نوازنده و آهنگساز شهیر و عضو گروه کامکارها بر این باور است که بحران مخاطب در موسیقی کلاسیک تنها به ایران محدود نمی شود و در همه جای دنیا وجود دارد اما دست کم نوازندگان اروپایی با دغدغه های مالی دست به گریبان نیستند. گفت و گوی سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان» با ارسلان کامکار در مورد بحران مخاطب در موسیقی کلاسیک را در ادامه می خوانید

+بحران مخاطب در موسیقی کلاسیک، مختص ایران نیست
+مشکل موسیقی ما بسیار عمیق است و در بحران مخاطب موسیقی کلاسیک خلاصه نمی شود
+با موسیقی پاپ ندارم اما بسیار علاقه مندم که بدانم صدا و سیما چه معیاری برای انتخاب قطعات جهت پخش در رسانه ملی دارد؟
+این که دوستانی بخواهند با ایجاد تغییر آن هم کنار گذاشتن آثار ماندگار آهنگسازان به نام در زمینه موسیقی کلاسیک و رفتن به سوی اجرای آثاری که در اصطلاح جوان پسند تر هستند مخاطب را به سالن های اجرای موسیقی بیاورند از نظر من یک توهم است
+رهبران ارکسترها باید دید گسترده تری داشته باشند. اگر این اتفاق رخ دهد، می توانیم امیدوار به افق های روشنی در موسیقی کلاسیک باشیم
+مدتی است تصمیم گرفته ام برای دل خودم کار کنم.

تمامی آثار صوتی و تصویری منتشرشده در سایت «موسیقی ایرانیان» تابع قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشند.