موسیقی ایرانیان

دسته: مقاله

پخش سوپرماركتي/3

اگر زنده ماندن موسيقي مجاز تنها با شهيد شدن فروشگاههاي موسيقي امكان پذير است چرا يك شهيد ندهيم تا موسيقي مان را از مرگ نجات دهيم؟

توسط هنرمندان و تحليل‌گران جوان عرصه ترانه

همانطور كه مي‌دانيد سه قسمت “ميزگردی برای ترانه” در سه شماره‌ي مجله موسيقي ايرانيان منتشر شد، به سبب اينكه ممكن است بسياري از كاربران نتوانسته باشند مجله را دانلود كنند تصميم گرفتيم تدريجا همه‌ی اين ميز گرد را در سايت قرار دهيم، براي شروع مي‌توانيد مقدمه‌ی اين ميزگرد را در ادامه بخوانيد

نوشته و گزارشی برای کنسرت علی لهراسبی؛ به همراه قسمت سوم گزارش تصویری

موسیقی ایرانیان – امین ریزباف: به طبع قانون نانوشته ای که حتی بیان کردنش هم برای همه ی ما کلیشه ای شده کنسرت علی لهراسبی طبق معمول با نیم ساعت تاخیر با به روی صحنه آمدن سراجی مدیر موسسه صوت آوای هنر شروع شد.

این کنسرت که برای اولین بار در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران برگزار شده بود با آمدن نوازندگان بر روی صحنه و اجرای یک قطعه ی بی کلام ادامه یافت. بالاخره لهراسبی با تاخیری 40 دقیقه ای بر روی صحنه آمد

موشولینا کوشن؟

موسیقی ایرانیان – آرمین ابراهیمی: چه کسی حدس می‌زد «ساسی مانکن» یا همان «ساسان یافته» با یک‌سری شوخی و تفریح که در حد کارهای نمایشی متوقف می‌شوند و در واقع خوراک هنگام رانند‌گی توی شهر و رقص توی مجالس هستند اما به عنوان موسیقی روز و رپ تحویل مردم داده می‌شوند و البته از حد مشخص سن یک مخاطب بالاتر نمی‌روند، به یکی از «چهره»‌های موسیقی در ایران تبدیل شود؟ و متعجبم که این مسیر چطور محقق شده و دست‌های کدام کانال‌ها در شکل دادنش حضور داشته است که حالا او را نیز با پدیده‌های موسیقی جمع می‌بنند.

اولین شکلی که از کلیت حضور رسمی

هشداری جدی به اهالی و مسوولین موسیقی

موسیقی ایرانیان – وحید رضا صیرفیان: همیشه یاد گرفته بودیم که در ایران هم مثل هر جای دیگه دنیا، برای تهیه آلبوم موسیقی به فروشگاه های عرضه این محصول مراجعه کنیم. محیط هایی اکثرا ظاهری فرهنگی و خاص دارد. جایی که می توان صدها عنوان و آلبوم دیگر موسیقی را دید، آزمود و خرید. در کنار این فروشگاههای خاص، برخی هایپر مارکت ها، در غرفه هایی متفاوت از بخش های دیگر فروشگاه خود اقدام به عرضه محصولات فرهنگی می کنند. بعضا دیده می شود که فروشگاه های لوازم تحریر در برخی محله های قدیمی هم این آثار را عرضه می کنند

برای یک سوء تفاهم بزرگ که دائم کش پیدا می‌کند

موسيقي ايرانيان – ميثم يوسفي: اتفاقی‌ست که افتاده. می‌گویند ممنوعه است. حتی نوشتن ازش هم، حتی گاهی نوشتن اسم آن‌هایی که روزی حافظ حافظه‌ی فرهنگ این سرزمین بودند، و فرهنگ این سرزمین بوده‌اند هم ممنوعه می‌شود. ایرج جنتی عطایی می‌شود شهرام دانش، شهیار قنبری می‌شود خط تیره و… این کج‌فهمی و کج‌نگری سال‌هاست قسمتی از همه‌ی هنر این مملکت است و از شواهد، کاری‌اش هم نمی‌شود کرد. همان ابتدای انقلاب بود که خیلی از هنرمندانی که خود شاید در پیدید آمدن جریانات فکری انقلابی در بین جوانان کم‌تاثیر نبودند و خود از انقلابی‌‌ها بودند، به دلایلی عجیب و غریب یا ممنوع‌الکار شدند، یا مجبور به جلای وطن شدند. به عنوان مثال با اسفندیار منفردزاده که «بهاران خجسته باد»ش هنوز هم که هنوز است در روزهای پیروزی انقلاب اسلامی از تلویزیون پخش می‌شود چنان کردند که حالا سال‌هاست به‌جای هنرش بیانیه سیاسی گروه‌های بی‌سرو ته متوهم ضد انقلاب را می‌خواند.

هو بكشم قلندري!

موسیقی ایرانیان – آرمین ابراهیمی: «فرمان فتحلعيان» از معدود هنرمنداني‌ست كه در سخت‌ترين برهه‌ي اشباع شدن جامعه از خواننده‌هاي رنگارنگِ يك‌شبه كه بعد يكي دو قطعه يا نهايتا پخش اينترنتي و رسمي يك آلبوم از نظرها ناپديد مي‌شوند و در تنگناي غيبت مخاطب واقعي و بي‌اعتمادي مخاطب به چهره‌هاي تازه، يعني در همين يك دهه‌ي حاضر، ظهور كرد و درخشيد و ماندگاري را نويد داد. و تمام اين‌ها، تنها با ارائه‌ي سه آلبوم موسيقي به وجود آمد؛ «مقيم»، «راه عشق» و «مست و خراب». او موفق شد با وجود جنبه‌ها و جهت‌هاي خاص معنوي كارهايش كه در موارد ديگر و در جهان خواننده‌گان ديگر بيشتر دافعه‌برانگيز بوده تا جذب كننده و كمتر موفق به گرفتن پاسخ مثبت از جامعه شده به سلايق نسل‌هاي نو نفوذ كند و در ميان همه‌ي اقشار اجتماع طرفدار و مشتاق پيگبر داشته باشد.

تمامی آثار صوتی و تصویری منتشرشده در سایت «موسیقی ایرانیان» تابع قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشند.