موسیقی ایرانیان
 

آنچه در موسیقی سال 88 گذشت…

موسیقی ایرانیان – امین موسوی: سالي كه گذشت سال خوبی براي موسيقي ايراني از نوع اصیلش نبود ولی موسیقی پاپ با برگزار شدت کنسرت های مختلف و انتشار آلبوم های خوانندگان مطرح رونق زیادی داشت، گرچه اکثر آلبوم های موسیقی پاپ هم توقع ها را برآورده نکرد. امسال اتفاقات زیادی برای موسیقی افتاد که در ادامه سعی می کنیم دوره ای بر مهم ترین وقایع و حاشیه های مهم این رشته هنری در سال 88 داشته باشیم.

جدایی فرهاد فخرالدینی از ارکستر ملی
یکی از اتفاقات تلخ امسال جدایی فرهاد فخرادینی از ارکستر ملی بعد از انتخابان بود که منجر به تعطیلی 9 ماهه این گروه پر سابقه شد، البته او به صراحت علت واقعی جدایی خود از ارکستر را بیان نکرد، اما وقایع انتخابات و سیاست جدید وزارت ارشاد در برخورد و حفظ این ارکستر کم دخیل نبوده است، البته همین نیمه اسفند چند تن از اعضاي شوراي عالي خانه موسيقي به همراه مشاوران هيئت مديره خانه مثل محمد رضا شجريان (رئيس شورا) مهندس کاظمي، داوود گنجه اي، دکتر سرير و مراد خاني در محل موزه موسيقي با فرهاد فخرالدینی در مورد بررسي وضعيت فعلي ارکستر موسيقي ملي در خصوص احيا و راه اندازي مجدد اين ارکستر تشکيل جلسه دادند و موضوعات مختلفی مثل کوچک کردن ارکستر ملی و سپردن آن به خانه موسیقی مطرح کردند که احتمال این که فخرالدینی دوباره به کار خوش برگردد را قوت بخشید.

مجازات محسن نامجو
محسن نامجو امسال تمام پل های پشت سر خودش را خراب کرد و احتمال برگشت خود به ایران را نزدیک به صفر رساند، در ابتدا عباس سلیمی پژوهشگر قرآن بخاطر قطعه ای که نامجو در آن آیه هایی از قرآن را با آهنگ خوانده بود، از او شکایت کرد، نامجو هم محافظه کاری نشان داد و از اتریش نامه‌ای به عنوان عذرخواهی نوشت و از مادرش، مراجع عظام و بزرگان دینی و مردم ایران بابت تبعات عمومی انتشار این آثار كه به نظر او تجربه شخصی و خصوصی‌اش بود، معذرت خواست، اما بعد از گذشت مدت نه چندان طولانی خبر آمد که او به 5 سال حبس تعزیری محكوم شده است. با اینکه برادر محسن یعنی حمید می خواست با اعتراض به این حکم وضعیت برادرش را بهتر کند، اما این دفعه نامجو لجاجت به خرج داد و گفت: «من قصد دارم آن قطعه را اين بار با اركستر ضبط كامل كنم» و این صحبت بود که تمام پل های پشت سر او را خراب کرد و حتی صداقت خود را هم در معذرت خواهی که در نامه ای از مادرش و ملت و مراجع کرده بود زیر سوال برد تا نشان دهد زیاد بنده ی حق و صداقت نیست بلکه بیشتر گرفتار جو و روحیات ماجرا جویی است، او با منتشر کردن آخرین آلبوم خود یعنی «آخ» با همراه گلشیفته فراهانی دیگر راه برگشتی برای خود باقی نگذاشت.

افتتاح دو موزه موسیقی
افتتاح موزه ی موسیقی و موزه ی موسیقی صبا با وجود تاخیر زیاد یکی از اخبار خوب امسال بود، موزه موسيقي صبا که پس از تعميرات و بازسازي سرانجام پس از 7 سال افتتاح شد، این موزه همان منزل قديمي استاد ابوالحسن صبا است که قبلا در سال 1353 به دست استاد علي اکبر شهنازي افتتاح شده بود ولی در طول سه دهه این موزه تا حدود زیادی تخریب شده بود. موزه موسیقی هم پروژه اش از سال 73 آغاز شده و يكبار در سال 78 با حضور اهالي فرهنگ و هنر افتتاح شده بود اما از آنجا كه موزه نواقص بسياري داشت دوباره براي تكميل و باز سازي به حالت تعطيل در آمد، اما بلاخره امسال موزه پس از 7 سال با امکانات و ظاهر بسیار شیک و زیبا و با داشتن غنی‌ترین آرشیو موسیقی ایرانی آغاز به کار کرد. اساتید و هنرمندان زیادی هم مثل شهرام ناظری، محمدرضا شجريان، حسين عليزاده، مجيد فرهاد فخرالديني، ‌داريوش طلايي، مصطفي پورتراب، كيوان ساكت، هوشنگ كامكار، قنبري مهر، هنگامه اخوان و همايون خرم از این موزه دیدن کرده اند.

درخشش گروه آوازی تهران
به جرات می توان گفت تنها پدیده و اتفاق موسیقایی امسال که توانست هنردوستان را کمی سردماغ بیاورد و نسبت به آینده موسیقی امیدوار کند، درخشش گروه آوازی در مسابقات جهانی و اجرای خوبشان در جشنواره موسیقی فجر بود. این گروه با رهبری میلاد عمرانلو امسال توانست چند مدال طلا و نقره در فستیوال های مختلف جهانی و آسیایی مثل فستیوال های ريوا دل گاردا در ايتاليا و فستیوال بین‌المللی ترانه‌های محلی اسپانیا کسب کند، همچنین این گروه به دنبال كسب مقام دوم آسيايي كر ، به المپيك موسيقي 2010 چين هم راه يافت. البته دلیل توجه به این گروه تنها افتخارات و جوایز خارجی نیست که هر کس کار این گروه را می شنود می فهمد که گروه آینده داری است، البته یکی از خوش شانسی های این گروه حمایت(هر چند نصفه و نیمه) دولت از سبک و شیوه ی خواندن قطعات به صورت آوازی است چرا که دیگر سازی در این گروه در کار نیست که صدا و سیما مجبور باشد بخاطرش گلدان بخرد تا پشتش ساز را پنهان کنند.

بعد از انتخابات هنر هم از سیاست جدا نشد
وقایع بعد از انتخابات باعث تولید بعضی آثار حاشیه ساز سیاسی بوسیله هنرمندان موسیقی شد، که از مهم ترینشان می توان به انتشار تک تصنیف های شجریان، ناظری و سراج اشاره کرد که شجریان با مصاحبه با صدای آمریکا و شکایتش از صدا و سیما بخاطر پخش بی اجازه ی آثار او باعث تولید حاشیه های زیادی در اطرافش شد، همچنین روزنامه کیهان در مقاله ای شجریان را وطن فروش و وابسته معرفی کرد که همین باعث شکایت شجریان از روزنامه ی کیهان شد.
نکته قابل ذکر دیگر اینکه نکته قابل ذکر دیگر اینکه ناظری و شجریان بخاطر انتشار تصنیف هایشان در فرودگاه توسط نیروهای امنیتی برای ارائه ی توضیحات پاره ای از مسائل احضار شده بودند.
اکثر گروه های موسیقی سنتی امسال هم برنامه های خود برای بعد از انتخابات را بهم زدند و از حضور در صحنه سرباز زدند، اما در این بین کنسرت گروه قمر به سرپرستی و خوانندگی نوید دهقان جزو تنها کنسرت های سیاسی بود، نکته قابل توجه در این کنسرت اجرای آخرین شعر سیاوش کسرایی یعنی «باور» بوسیله گروه بود که در متن اشعار آهنگ های اجرا شده، ابیاتی مثل «آخر چگونه گل خس و خاشاک می شود؟» یا  «من مرگ هیچ عزیزی را باور نمی کنم» دیده می شد که اجرای اینگونه قطعات در داخل کشور تعجب خیلی ها را به همراه داشت، قابل ذکر هم است که هیچ رسانه ای گزارش کاملی برای این کنسرت قرار نداد.

سال سیاه برای موسیقی ایرانی؛ درگذشت دو تن از اساتید سنتور نواز
سال 88 مطمئنا سال خوبی برای موسیقی ایرانی نبود، اگر بخواهیم نگاهی به آلبوم های امسال داشته باشیم می بینیم که متاسفانه به اندازه انگشتان یک دست هم آلبوم تاثیر گذار نداشتیم، به غیر از چند آلبوم از اساتید آواز مثل شجریان و ناظری بقیه ی آلبوم ها یا تقلیدی و بازخوانی آثار اساتید گذشتگان و دیگران بودند یا هم آنقدر آلبوم تاثیرگذاری نداشتیم که بتوانیم از آن به عنوان یک اتفاق سال نام ببریم، در این وضع خراب، مرگ دو تن از اساتید سنتور نواز یعنی فرامرز پایور و  پرویز مشکاتیان هم باعث شد تا دوستداران موسیقی ایرانی حسابی در عزا به سر ببرند، مخصوصا وقتی که دیدند کسانی که تا دیروز بدترین رفتارها را با مشکاتیان داشتند ناگهان مثل آفتاب پرست رنگ عوض کردند و سخنرانی ها، گریه ها و تسلیت های آنچنانی در رثای مرگ او انجام دادند که من نمی دانم ریشه ی این مرده پرستی در فرهنگ ما از کجا آمده و ما کی می خواهیم این عادت بد را در خود درمان کنیم. از دیگر هنرمندان موسیقی هم که امسال درگذشتند می توان به محمد حسین کیانی، سیمین آقارضی، داود عزیزی (آهنگساز و نوازنده)، کمال خان هوت (خواننده بزرگ بلوچ)، ولی رحیمی (نوازنده نامی کمانچه کرمانجی)، علی اکبر مهدی پور (نوازنده سرنا)، تهمورث کشکولی (خواننده بزرگ ایل قشقایی) و بیژن ترقی(ترانه سرای پیشکسوت) اشاره کرد.

حاشیه های فراوان جشنواره موسیقی امسال
جشنواره امسال در حالی برگزار شد که از اساتید موسیقی سنتی کمتر کسی اجرایی را قبول کرد، اگر بخواهیم از مشکلات اجرایی این جشنواره مثل بلیط فروشی، نبود بروشور برای کنسرت و گرفتن کارت خبرنگاری و تهیه بلیط برای خبرنگاران بگذریم در قسمت موسیقی ایرانی تنها 4 تن از نوازنده های شناخته شده يعني جلال ذوالفنون، ‌سعيد ثابت،‌ محمد اسماعيل و محمد منتظري در جشنواره حضور يافتند، که ذوالفنون برنامه‌اش را به دليل خستگي ناشي از سفر لغو كرد و محمد منتظري هم نيز اجرايش را نيمه‌كاره به پايان برد.
حضور هنرمندان محبوب موسيقي پاپ همچون گروه آريان، حميد عسکري، احسان خواجه اميري، رضا صادقي، بنيامين و احسان خواجه اميري به عنوان برگ برنده برگزاركنندگان جشنواره نيز هم خالي از حاشيه نبود. بخش دوم كنسرت بنيامين و تنها اجراي رضا صادقي به دلايل نامعلوم زوتر از حد معلوم به پایان رسیدند و همین موجب اعتراض عده ای از مردم شد، بعد از هر دو کنسرت هم برخي تماشاگران خواستار برگرداندن پول بليت هايشان بودند که اتفاق بسیار عجیبی در کنسرت رضا صادقی افتاد و آن هم این بود که نیروی انتظامی به بهانه بمب‌گذاری در تالار وزارت کشور شرکت برگزار کننده کنسرت را مجبور به پایان زودهنگام اجرا کرد که به گفته حسین خانی رئیس شرکت ایران گام بمبی در سالن نبوده و همه چیز بهانه ای بوده برای ناتمام گذاشتن کنسرت، ولی بابک رضایی رئیس انجمن موسیقی برعکس این قضیه را عنوان کرد و گفت بخاطر احتمال حضور بمب در سالن، پلیس امنیت وارد تالار شده و قضیه بمب گذاری هم جدی بوده است.
در اولین کنسرت پاپ بخش جنبی، کنسرت حميد عسگري هم با صندلی های زیادی خالی برگزار شد که حمید عسگری از نحوه بلیط فروشی گلایه داشت.
از دیگر عجایب این جشنواره می توان به تكرار نام برخي داوران هم در بخش انتخاب، هم در بخش داوري همان شاخه در بخش رقابتي اشاره کرد به این معنا که به طور مثال شهلا ميلاني در بخش آواز جمعی جزو هیئت داوران بود در حالیکه به طور همزمان هم گروه «گروه كر دختران هنرستان» موسيقي تحت سرپرستي‌اش نيز در بخش رقابتي حضور داشتند و نکته جالب تر اینکه این گروه موفق به کسب رتبه نخست در بخش اواز جمعی شدند.

موسیقی پاپ کمیت خوب؛ کیفیت پایین
امسال آلبوم خواننده های معروف زیادی مثل بنیامین، سیروان،خواجه امیری، کبیری، فرزین، صادقی، لهراسبی، چاووشی، حمید عسگری و … منتشر شد اما متاسفانه هیچ کدام از این خواننده ها به جز لهراسبی و صفوی نتوانستند موفقیت های قبلی خود را کسب کنند و اکثرا در جا زدند، البته از لحاظ فنی اکثر این خواننده ها با جذب نوازنده ها و عوامل حرفه ای سعی کردند که کارشان رو به رشد باشد، اما واقعیت این است که نه چاووشی و نه بنیامین و نه صادقی بخاطر بحث های موسیقایی و فنی سلاطین پاپ نشده بودند که قدرت هنرشان در جذب مخاطب به دلیل احساسی بودن و بیان دغدغه های جوانان بوده است، حال که مجوز گرفته اند و آن شور و حال و پشتکار اولیه را ندارند بعید است که بتوانند موفقیت های آلبوم های قبلی خود را کسب کنند. کلا امسال کمیت انتشار آلبوم ها نسبت به قبل خیلی خوب بود ولی کیفیت آثار پایین تر از حد انتظار نشان داد.
در مورد کنسرت ها هم باید بگوییم که اجرای برنامههای مختلف از لحاظ کمی در سطح بهتری نسبت به سالهای پیشین بود ولی از لحاظ کیفی کمتر کنسرتی نسبت به قیمت بلیطش می ارزید، متاسفانه شرایطی فراهم شده که فقط قشر پردرآمد می توانند در کنسرت ها حضور پیدا کنند و اکثر هواداران و دوستداران خواننده ها امکان حضور در کنسرت ها را ندارند.

فریدون و بنیامین کنسرت اولی های امسال
امسال اکثر خواننده های پاپ به روی صحنه رفتند که بنیامین و فریدون اولین کنسرتشان در ایران را تجربه کردند، کنسرت فریدون با حضور آهنگسازان قوی مثل بهروز صفاریان، پدرام کشتکار و امیر علیزاده به همراهی فرزانه کابلی سرپرست گروه نمایشی نوید کنسرت متفاوتی را می داد اما به واقع فریدون کمتر از سطح انتظار ظاهر شد و نشان داد که قدرت اجرای زنده ضعیفی دارد، اما در آن طرف بنیامین در اولین حضورش همه را متعجب کرد، چه از لحاظ قدرت صدا در اجرای زنده و چه از لحاظ اعتماد به نفس و قدرت اداره ی صحنه کمتر کسی فکر می کرد بنیامین بتواند کنسرتی به این خوبی اجرا کند، او علاوه بر صدای زنده ی قابل قبولش یک نوع بازیگری جالبی هم ضمیمه ی اجرایش کرده، که این نشان از درک قوی سلیقه مخاطب و تیزهوشی بنیامین دارد. ولی مطمئنا با این حال قوی ترین کنسرت سال در موسیقی پاپ را باید به خواجه امیری داد که او در تمامی اجراهایش با کمترین فالشی در صدا و گروه موسیقی قویش نشان داده که حتی از بسیاری خواننده های موسیقی سنتی هم یک سر و گردن بالاتر است.


منبع: سایت موسیقی ایرانیان

لینک کوتاه مطلب : https://musiceiranian.ir/?p=624


مطالب پربازید

تازه ترین مصاحبه های تصویری اختصاصی موسیقی ایرانیان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

تمامی آثار صوتی و تصویری منتشرشده در سایت «موسیقی ایرانیان» تابع قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشند.