0

باران نت که می​بارد،آهنگساز می​شوم

  • کد خبر : 4901
  • ۲۶ آبان ۱۳۸۹ - ۱۲:۵۵

همایون خرم یکی از شاگردان ابولحسن صباست،او که از سنسن نوجوانی به رادیو رفته و تکنوازی کرده ،معتقد است:«آثار درخشانی که در برنامه گل​ها اجرا و ضبط شده حالا جزو گنجینه موسیقی ایرانی به شمار می​رود.» مریم آموسا: بیش از یک دهه از آخرین حضور همایون خرم در مقابل مردم و اجرای زنده اش می​گذرد. […]

همایون خرم یکی از شاگردان ابولحسن صباست،او که از سنسن نوجوانی به رادیو رفته و تکنوازی کرده ،معتقد است:«آثار درخشانی که در برنامه گل​ها اجرا و ضبط شده حالا جزو گنجینه موسیقی ایرانی به شمار می​رود.»

مریم آموسا: بیش از یک دهه از آخرین حضور همایون خرم در مقابل مردم و اجرای زنده اش می​گذرد. در این سال​ها او کارهای مختلفی انجام داده، اما کمتر به حضور روی صحنه فکر کرده​ است.او که از شاگردان ابوالحسن خان صبا است،حالا تصمیم گرفته بعد از این همه سال دوباره کنسرت برگزار کند،آن هم به همراه گروه نوازنده​هایش،این برنامه دو شب پیایی(۱۰و۱۲ آذر) در برج میلاد اجرا می​شود.این طور که خرم می​گوید؛قرار است در این کنسرت یاد وخاطره برنامه گل​ها را زنده شود.

چطور شد پس از این همه سال تصمیم گرفتید کنسرت برگزار کنید؟
تا به حال بیشتر کارهای هنری که انجام داده​ام، به نوعی خود به خود امکان انجامش، برایم فراهم شده است. طبیعتا این کنسرت هم یکی ازاین کارهاست. برنامه​ای هم که ۱۱ سال پیش برگزار کردم، به همین شکل بود. یک دفعه به خودم آمدم و دیدم دارم برای مردم کنسرت می​دهم.

درواقع من هرگز برای برگزاری کنسرت یا ضبط آلبوم تلاشی نکرده​ام. در تمام این سال​ها دوستان و به ویژه دوستان جوانم خیلی اصرار داشتند که کنسرت برگزار کنم، حتی برخی ازدوستانم تصور می​کردند که به خاطر ترس از استقبال نکردن مردم ، تلاشی برای برگزاری کنسرت نمی​کنم. به همین دلیل بارها من را به کنسرت هایی که برگزار می شد، دعوت می کردند تا من تحت تاثیرقراربگیرم.

این موضوع ،یعنی اتفاقی بودن کارهایتان در مورد ورودتان به رادیو و بعدها برنامه گل​ها هم صدق می​کند؟
دقیقا همین طوراست؛ زمانی که ۱۵ سالم بود، استاد صبا به من گفت:« بابا جون پا شو برو رادیو» آن زمان اگر کسی می​خواست کارموسیقی بکند یا باید می​رفت ارکستر امتحان می​داد یا می​رفت رادیو. من هم رفتم رادیو امتحان دادم. وقتی جواب ها آمد به من گفتند تو نمی​خواهد برای ارکسترساز بزنی، شما باید به تنهایی ساز بزنی . همین طوری شد که من پایم به رادیو وبعدها برنامه گل ها بازشد.

شما نخستین کنسرت​تان را درسال ۱۳۴۰ درآبادان برگزار کردید، آیا پس از این همه سال بازهم اشتیاق گذشته را دارید؟
من هرگز اشتیاقم را برای برگزاری کنسرت از دست نداده​ام، من همیشه نسبت به دشتی، بیات ترک و همایون اشتیاق دارم.در واقع من تا زمانی که بتوانم سه گاه را خوب اجرا کنم،برای مردم کنسرت می​دهم.

سازبندهای این کنسرت به چه شکل خواهد بود و چه قطعاتی را اجرا خواهید کرد؟
من با سازبندی این اجرا تصمیم گرفتم که خاطره برنامه گل​ها را زنده کنم. البته دربرنامه گل​ها مثلا «توای پری کجایی» را «قوامی» اجرا می کرد و ساز و آواز با هم بود، درآن برنامه من کنار فرهنگ شریف، جلیل شهناز، منصورصارمی و …ساز می​زدم.الان البته آن​ها در این برنامه نیستند.

من برای اجرای جدید قطعاتی که قبلا برای برنامه گل​ها ساخته بودم، ساز تار را هم به سازهای این کنسرت اضافه کردم تا اگر قرار شد که شعرعاشقانه و احساسی هم دراین اجرا دکلمه شود، به واقع بتواند تاثیر گذار باشد.به عقیده من وقتی موسیقی با شعر توام می​شود، برداشت​ها هم ازموسیقی و شعر چندین برابر می شود ، این تلفیق موسیقی و شعر حال خوبی برای مخاطب بوجود می​آورد.

در این برنامه، یک گوینده برای نخستین بار شعرها را درکنسرت شما دکلمه می​کند، فکر می​کنید از این کاراستقبال شود؟
من تاکنون چنین تجربه ای را نداشتم، اما به یک باره به این فکر رسیدم که چنین حرکتی را می شود در این کنسرت تجربه کرد. به نظرم می​تواند اتفاق خوش آیندی باشد ومورد استقبال مخاطبان نیز قرار بگیرد. ژاله صادقیان گوینده بسیارخوبی است و بر زیر و بم شعر تسلط خوبی دارد و در این کنسرت مسوولیت دکلمه شعرها را برعهده دارد.

چرا دراین کنسرت از خواننده استفاده نمی​کنید؟
من از ۱۲ سال پیش تصمیم گرفتم که در کنسرت​های بعدی ام از خواننده استفاده نکنم؛ چرا که معتقدم خود موسیقی این قابلیت را دارد که گاه بدون خواننده اجرا شود و تاثیر گذار باشد.

شما دراین کنسرت قصد دارید یاد وخاطره برنامه گل​ها را زنده کنید، برنامه گل​ها چه ویژگی​هایی داشت که هنوز هم از آن به عنوان یکی از مهم ترین اتفاقات موسیقی ایرانی نام برده می شود؟
من،علی اکبر تجویدی و منوچهر بدیعی همه ازشاگردان استاد ابوالحسن خان صبا بودیم و ازهمان آغاز که برنامه گل​ها تاسیس شد به این برنامه دعوت شدیم و به مرور همه ما ساخته های مان دربرنامه گل​ها اجرا می​شد .این برنامه چند دهه توانست به حیات خود ادامه دهد و آثار درخشانی که دراین برنامه اجرا و ضبط شده حالا جزو گنجینه موسیقی ایرانی به شمار می​رود.

شما شاگرد استاد صبا بودید، ایشان ویلن را در موسیقی ایرانی به چه شکلی به کار می گرفت؟
ساز ویلون، حدود ۷۰ سال پیش به ایران آورده شد، استاد صبا با کاری که برای اجرای سه گاه روی ویلن کرد، این ساز را ایرانی کرد. من فکر می​کنم که اگر در چین هم سازی باشد که بشود با آن بیات ترک را زد، باید ازچنین پشتوانه​ای برای موسیقی ایرانی استفاده کرد تا رنگ موسیقی ایرانی را بهترکنیم، اگرچنین کاری را نکنیم بی شک به موسیقی ایرانی جفا کرده ایم.

ابوالحسن خان صبا خیلی خوب این موضوع را فهمید و با ویلن کاری کرد که امروزه این ساز ایرانی شده و ردیف موسیقی نیز برایش نوشته شده و درهمه دستگاه​ها نیز ازاین سازمی​شود، استفاده کرد.

تفاوت ردیفی که ابواحسن خان صبا برای ویلن نوشت با ردیفی که شما نوشتید درچیست؟
صبا بهترین شاگرد آمیزعبدالله بود و تمام سازها را به خوبی می​نواخت. او ردیف را ازآمیزعبدالله آموخته بود. او سعی کرد که برای ویلن براساس شرایط زمان ردیفی را بنویسد که نسبت به زمان خودش بسیارپیشرفته بود. من هم ردیف استاد صبا را برای نوشتن ردیف پایه کارم قراردادم و ردیفی را نوشتم که مخصوص بداهه نوازی است . درواقع من به شاگردانم پس ازاینکه ردیف استاد صبا را آموزش می دهم، ردیف خودم را می آموزم تا بتوانند به سمت بداهه نوازی بروند.

با توجه به اینکه استاد صبا در ردیف نویسی خود به موسیقی محلی ایران به ویژه موسیقی گیلکی توجه داشت، آیا شما نیزبرای ردیف نویسی ازامکانات این موسیقی بهره برده​اید؟

بله من نیز راه استادم را پیش گرفتم. صبا با این کار خود خواست به ما بگوید که تمام موسیقی ایرانی بهم مرتبط است و اگربشود که گوشه عشاق را دردستگاه دشتی بزنیم، چرا این کار را نکنیم.

دردوره ای ویلن درموسیقی سنتی توانست جای کمانچه را بگیرد و دربیشتر کنسرت​ها به صدا دربیاید، چرا درکنسرت​هایی که این روزها برگزارمی شود، حضورسازویلن کمرنگ است؟
به نظرم کمانچه و ویلون هر دو درکنارهم موسیقی زیبای را بوجود می​آورند وهمراهی خوبی می​تواند با هم داشته باشند و من فکر نمی​کنم حضور ویلون یا کمانچه موجب شود که جای سازی تنگ یا گشاد تر شود.

به نظر من، حضور ویلن درسال​های اخیر درکنسرت​ها کمرنگ نشده، من فکر می​کنم هر وقت که ویلن به خوبی نواخته شود، می​تواند غوغایی در موسیقی ما بپا کند.

آیا اثرنیمه کاره ای دارید که قصد داشته باشید آن را کامل کنید؟
من کارهای نیمه کاره بسیاری دارم که اتفاقا بالای هرکدام ازآنها نوشته ام« توجه توجه خیلی عالی ست ادامه داده شود» اما معلوم نیست کی چنین فرصتی فراهم شود، من ازقدیم عاشق ساختن هستم. هروقت که باران نت ببارد، من هر کاری که دستم باشد، کنارمی​گذارم و قطعه می​سازم. وقتی نت می​آید، می​​گوید همه چیز را کنار بگذار، چون من دارم می​آیم.

منبع: خبر آنلاین
لینک کوتاه : https://musiceiranian.ir/?p=4901

برچسب ها

مطالب مرتبط با این خبر

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.