0

بیژن ترقی «ققنوس» بود

  • کد خبر : 35781
  • ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۲ - ۸:۰۹

نیازی به گفتن نیست. همه می‌‌دانیم «بیژن ترقی» یک شخصیت مهم و برجسته هنری‌ است… او شاعری بسیارتوانا، با شخصیتی افتاده، باوقار و متین بود. خوب در خاطرم هست که وقتی برای دومین بار قرار بود به مناسبت نوروز در «گل‌های جاویدان» با تکنوازی استاد مرتضی محجوبی، اجرا در دستگاه مثنوی شور داشته باشم، از […]

نیازی به گفتن نیست. همه می‌‌دانیم «بیژن ترقی» یک شخصیت مهم و برجسته هنری‌ است… او شاعری بسیارتوانا، با شخصیتی افتاده، باوقار و متین بود. خوب در خاطرم هست که وقتی برای دومین بار قرار بود به مناسبت نوروز در «گل‌های جاویدان» با تکنوازی استاد مرتضی محجوبی، اجرا در دستگاه مثنوی شور داشته باشم، از بیژن خواستم تا برایم غزلی آماده کند. از قضا همان شب در منزل یکی از دوستان مشترک به همراه موزیسین‌های دیگری از جمله «پرویز یاحقی» مهمان بودیم. ناگهان دیدم بیژن با شتاب با همان حالت بیمارش از جا بلند شد، در حین بلند شدن سکندری خورد و خطاب به یاحقی گفت: «پرویز جان دستمو بگیر…» بعد از یک ساعت وقتی به اتاق کناری رفتم دیدم قلم و کاغذ به‌دست دارد و مشغول نوشتن است. از او پرسیدم که بیژن چه می‌کنی؟ گفت دارم غزلی که خواستی را برایت می‌نویسم. و بعد برایم مطلعش را خواند: «مستِ مستم ساقیا دستم بگیر…» و بعد برایم تعریف کرد که در همان لحظه‌ای که به پرویز می‌گفته که پرویز جان دستم را بگیر، این مطلع به ذهنش آمده و بلافاصله آن را نوشته.بیژن ترقی یک شخصیت بی‌بدیل  و هنری در مملکت ما بود که هرگز به اندازه شأنش از او قدردانی نشد. اما انگار باید بپذیریم که هنرمند مثل ققنوس در آتش خودش می‌سوزد… تا روزگاری از آتشش ققنوسی دیگر پر باز کند.

منبع: شرق
لینک کوتاه : https://musiceiranian.ir/?p=35781

برچسب ها

مطالب مرتبط با این خبر

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.