0

خواندنی تاریخی

  • کد خبر : 148041
  • ۱۷ تیر ۱۳۹۶ - ۸:۵۳

علی نقی وزیری بعد از بازگشت از آلمان در سال ۱۳۰۲ اولین مدرسه واقعی موسیقی را در ایران تأسیس کرد. در دوران قدیم شاگردان در درس‌های موسیقی دانان معروف شرکت می کردند و با رفت و آمد متوالی نه تنها ردیف را می آموختند، بلکه از روحیه و سبک استادشان نیز تاثیر می گرفتند. در […]

علی نقی وزیری بعد از بازگشت از آلمان در سال ۱۳۰۲ اولین مدرسه واقعی موسیقی را در ایران تأسیس کرد.

در دوران قدیم شاگردان در درس‌های موسیقی دانان معروف شرکت می کردند و با رفت و آمد متوالی نه تنها ردیف را می آموختند، بلکه از روحیه و سبک استادشان نیز تاثیر می گرفتند.

در ابتدا، مدارس متعددی در تهران وجود داشتند و علاوه بر پایه های سنتی، امکان فراگیری قواعد نت خوانی و موسیقی اروپایی نزد چند هنرمند از جمله «حسین هنگ آفرین» یا «ابراهیم آژنگ» که در دارالفنون تحصیل کرده بودند، وجود داشت.

از سال ۱۲۶۱ شمسی «لومر» و کمی بعد «دووال» فرانسوی، نت خوانی و ویولون تعلیم می دادند. علی نقی وزیری بعد از بازگشت از آلمان در سال ۱۳۰۲ اولین مدرسه واقعی موسیقی را تاسیس کرد.

نت خوانی و قواعد نت نویسی و تار و ویولون و پیانو تعلیم می داد و برای مشق موسیقی شاگردانش، گروهای کوچکی از آنان تشکیل می داد و آنان را ترغیب می کرد تا قطعاتی از آثار او را به اسلوب ایرانی بنوازند.

منبع: ژان دورینگ، سنت و تحول در موسیقی ایرانی، ترجمه سودابه فضائلی، تهران، توس، ۱۳۸۲، ص ۳۹

منبع: فارس
لینک کوتاه : https://musiceiranian.ir/?p=148041

برچسب ها

مطالب مرتبط با این خبر

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.