0

یک پژوهشگر موسیقی گفت:

  • کد خبر : 10491
  • ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۰ - ۱۰:۳۸

هوشنگ جاوید پژوهشگر فعال موسیقی کشور در گفت‌وگو با پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران اظهار کرد: بحث درباره اوضاع کتاب موسیقی در کشور سال‎هاست که انجام می‌شود. بسیاری معتقدند که ناشران نسبت به کتاب‎های آموزشی اقبال بیشتری نشان می‌دهند، اما این نوع از کتاب‌های حوزه موسیقی نیز از وضعیت مناسبی برخوردار نیستند. وی افزود: کتاب‌های […]

هوشنگ جاوید پژوهشگر فعال موسیقی کشور در گفت‌وگو با پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران اظهار کرد: بحث درباره اوضاع کتاب موسیقی در کشور سال‎هاست که انجام می‌شود. بسیاری معتقدند که ناشران نسبت به کتاب‎های آموزشی اقبال بیشتری نشان می‌دهند، اما این نوع از کتاب‌های حوزه موسیقی نیز از وضعیت مناسبی برخوردار نیستند.
وی افزود: کتاب‌های آموزشی حوزه موسیقی ضابطه‌مند نیستند وهیچ کارشناسی آنها را برای انتشار بررسی نمی‎کند. برای چاپ کتاب‌های آموزشی وجود یک شورای تخصصی لازم است. در حال حاضر حتی نت‌نویسی بسیاری از کتاب‎های آموزشی نیز غلط است و این کتاب‎ها هر سال تجدید چاپ می‌شوند.

این پژوهشگر موسیقی مقامی در این باره پیشنهاد کرد: اگر بخواهیم کتاب آموزشی با کیفیتی منتشر کنیم  باید شورایی که ذکر کردم  از سوی انجمن موسیقی ایران یا مرکز پژوهشی وزارت ارشاد تشکیل شود و برای هر ساز مثلا دو یا سه استاد برتر  کشور، بر اساس ردیف و دستگاه و نه بر مبنای ترانه کتابی را بنویسند. مطمئن باشید چنین کتابی قطعا مود استقبال قرار می‌گیرد.

جاوید همچنین با اشاره به این نکته که کتاب نظری، ناشران را به خود جلب نمی‎کند افزود: اگر بخواهیم کتاب‎های نظری منتشر کنیم باید مجمعی از اهالی موسیقی روی آن کتاب نظارت کنند. با این حال هرقدر یک کتاب خوب باشد، باز هم ناشر خصوصی به دلیل توجه به برگشت سرمایه و ابعاد اقصادی دیگر این کار، تمایلی از خود نشان نمی‎دهد. کتاب تخصصی در کشور ما نیاز به حمایت دولتی دارد. بخش خصوصی هم اگر بخواهد حمایت کند به تعهدات خود نسبت به مولف به‌درستی عمل نخواهد کرد.

وی درباره حمایت دولتی نیز اظهار کرد: یک پژوهشگر برای تولید یک کتاب پژوهشی دست‌کم باید نیم‌میلیون تومان از جیب خود هزینه کند تا در نهایت ناشر ۱۰ یا ۱۵ درصد پشت جلد را به او بپردازد. با چنین مبلغی می‌توان به‌راحتی متوجه شد که تالیف اصلا برای پژوهشگر صرفه اقتصادی ندارد. به نظر من این حمایت برعهده نهادی مانند کمیسیون فرهنگی مجلس است که پس از آشتی با هنر موسیقی از پژوهشگران و هنرمندان این حوزه حمایت کند.

این نویسنده و محقق ادامه داد: چنین جریانی می‎تواند هم به پژوهشگران کمک کند و هم سطح فرهنگ عمومی را در زمینه موسیقی بالا ببرد. البته حمایت نهادی مانند مجلس به برنامه‌ریزی خاصی نیاز دارد؛ باید ابتدا بودجه‎ای مشخص شود و پس از ایجاد یک مجمع از اساتید موسیقی و پژوهشگران این حوزه در مدت زمان مشخصی کتابی را تالیف کرد. حتی می‌توان این کار را به شهرستان‎ها برد و با همکاری پژوهشگران هر استان موضوعات مختلف موسیقی آن استان را به صورت کارهای پژوهشی منتشر کرد.

جاوید با اشاره به این موضوع که در سال‎های گذشته خبرهایی مبنی بر اختصاص بودجه‎های کلان به پژوهش در حوزه موسیقی شنیده شده است اظهار کرد: تاکنون که این بودجه‎های اعلام شده به رویت اهالی موسیقی نرسیده است. البته جشنواره‌های بسیاری برگزار می‎شود اما باز هم واقعا پژوهشگران پیشکسوت و برتر کشور جزء برگزیدگان آنها نیستند.

وی با بیان اینکه برای داشتن تالیفات مناسب برای موسیقی کشور باید سه نکته را رعایت کرد، افزود:  در گام نخست باید برخورد نفی نسبت به موسیقی از بین برود زیرا موسیقی کشور ما یک موسیقی معنویت‌گرا است. با توجه به آنچه مسخ فرهنگی در کشور پدید آورده است، نگرش به موسیقی باید جدی‌تر شود، زیرا زمان باران بلا از آسمان و زمین است و هرچه درباره مسائل فرهنگی کوتاهی شود، امکان جبران کمتر و کمتر می‎شود.

این پژوهشگر با اشاره به نقش تاثیرگذار رسانه در تولید و توجه به موسیقی اصیل و مورد علاقه مردم، در این باره افزود: رسانه ملی تا کنون ثابت کرده که هرآنچه در زمینه موسیقی اصیل این مرزوبوم تولید کرده است مورد توجه مردم قرار گرفته است، با این حال آنچه از رسانه به گوش می‎رسد، چندان ربطی به فرهنگ ما ندارد و اگر نگاهی آماری داشته باشیم ۷۵درصد موسیقی که از تلویزیون ما پخش می‌شود، فرنگی است.

جاوید با بیان این نکته که پژوهش به تنهایی فایده‌ای ندارد و باید از آن استفاده شود ادامه داد: پژوهش در زمینه موسیقی نواحی در کشور ما کم نیست، اما آهنگسازان نیز به این منابع رجوع نمی‎کنند وگرنه می‌توانند از این گنجینه برای خلق آثار به یادماندنی استفاده کنند و آثاری را به گوش مردم برسانند که با فرهنگ آنان سازگار بوده و مورد توجه ایشان واقع شده است.

نویسنده کتاب «پرند ستایش” همچنین درباره این نکته که حاصل پژوهش‌های حوزه موسیقی را می‎توان به علاقه‎مندان سایر کشورها نیز عرضه کرد، گفت: می‌توان حاصل این فعالیت‎ها را با انجام یک ترجمه مناسب به دیگر کشورها نیز فرستاد و نوعی تبادل فرهنگی را آغاز کرد تا موسیقی اصیل ایران و نواحی در دیگر کشورها بیشتر شناسانده شود.

منبع: www.nay.ir
لینک کوتاه : https://musiceiranian.ir/?p=10491

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.