همه مطالب: مصاحبه

«بسیاری از اساتید نواحی به حداقل امکانات هم دسترسی ندارند»گپُ و گفت «موسیقی ایرانیان» با «پروین بهمنی»: نباید خودمان را با برگزاری یک یا چند جشنواره موسیقی نواحی در سال گول بزنیم

موسیقی ایرانیان – سارا حیدرنژاد: پروین بهمنی، یکی از افرادی است که عمر خود را در راه حفظ، احیا و اشاعه موسیقی نواحی ایران صرف کرده تا شاید بتواند به زعم خودش گامی کوچک بردارد و این گنجینه عظیم را برای آیندگان به یادگار بگذارد. این بانوی محقق که در ایل قشقایی دیده به جهان گشوده، توجه ویژه ای به موسیقی مناطق مخصوصا زادگاه خود دارد. او کتاب های زیادی را به رشته تحریر درآورده که بخش اعظمی از این آثار به موسیقی غنی قشقایی اختصاص دارند. شهرت و اعتبار «پروین بهمنی» تا حدی است که فستیوال های زیادی چه در داخل ایران و چه در کشورهای مختلف اروپا و آمریکا، با نام او برگزار شده اند یا حداقل یک شب را با یاد این بانوی محقق و پژوهشگر به روی صحنه رفته اند. موسیقی نواحی آرام آرام در گرداب فراموشی فرو می رود و در هیاهوی موسیقی های پر سر و صدای امروزی گم می شود. پروین بهمنی بر این باور است که هر چند متولیان امر باید حمایت های ویژه ای در جهت حفظ این موسیقی انجام دهند اما دغدغه مندان این حوزه نیز خود باید آستین همت را بالا زده و در جهت احیای آن بکوشند. گفت و گوی سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان» با این بانوی پژوهشگر را در ادامه می خوانید.

+موسیقی نواحی اولویت مسئولان نیست
+انجمن موسیقی نواحی ایران می توانست اتفاقی بزرگ را رقم بزند
+همه مدعی هستند که باید کاری برای موسیقی نواحی انجام داد ولی هیچ کس نمی داند باید از کجا شروع کرد
+پرداختن به موسیقی نواحی، پرداختن به چند بحث بزرگ فرهنگی است
+موسیقی آذربایجان را در تمام نقاط جهان می شناسند ولی متأسفانه موسیقی ما با چنین پتانسیل عظیمی، شهرت موسیقی آذربایجان را ندارد
+در جشنواره فجر اخیر خوشبختانه تعداد گروه های موسیقی مناطق رشد چشمگیری داشت که نکته ای دلگرم کننده است

«رستاک یک سبک زندگی»گپُ و گفت بهاری «موسیقی ایرانیان» با اعضای گروه رستاک: اولین منتقدان رستاکیم

موسیقی ایرانیان – پریسا قاسم زاده: اگر بناباشد در عرصه موسیقی سال های اخیر از گروهی نام ببریم که برای ما ایرانیان یادآور نوروز و جشن های این آیین کهن باشد، به سختی به جز رستاک بتوان گروه دیگری را در ذهن تجسم کرد. این گروه موسیقی که از سال های میانی دهه هفتاد آغاز به کار کرد، با سرنای نوروز در دهه ۸۰ شمسی نام خود را به عنوان منسجم ترین گروه با درون مایه موسیقی اقوام و نواحی ایران به ثبت رساند از آن زمان تاکنون تورهای کنسرت مختلفی را در ایران و خارج از کشور برگزار کرده و اجراهای به یادماندنی را برای علاقه مندان به آداب و رسوم نواحی مختلف ایران فرهنگی رقم زده است. سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان» با «سیامک سپهری» (سرپرست گروه رستاک)، «فرزاد و بهزاد مرادی» و «سپهر سعادتی» که از قدیمی‌ترین اعضای این گروه هستند، گفت و گویی انجام داده و درباره شادیانه های موسیقی نواحی، روند حرکتی رستاک در این سال ها و آلبوم جدیدی این گروه «میان خورشیدهای همیشه» از آن ها سئوالاتی پرسیده که شرح آن را در ادامه می خوانید.

+شادی و غم سطح موسیقی را تعیین نمی کند
+افرادی هستند که با رستاک زندگی کردند
+تا خودمان لذت نبریم مردم هم لذت نمی برند
+مسیر ما منحرف نشده و تلاش می کنیم در این مسیر به خواسته های خودمان نزدیک تر شویم
+در فستیوال هایی که شرکت می کنیم به دنبال رقابت نیستیم

«جایزه بهترین آلبوم سال ماهنامه تجربه را به استاد «محمدرضا شجریان» تقدیم می کنم»گپُ و گفت «موسیقی ایرانیان» با «سالار عقیلی» درباره نوروز، انتخاب «از تنهایی گریه مکن» به عنوان بهترین آلبوم سال و غم فراغ «افشین یداللهی»

موسیقی ایرانیان- پریسا قاسم زاده: نام موسیقی سنتی و اصیل ایرانی در حوزه آوازی دستکم از دهه ۶۰ به بعد با دو نام بزرگ گره خورده است، محمدرضا شجریان و شهرام ناظری. با وجود فاصله گرفتن نسل جوان از موسیقی ایرانی در یک دهه اخیر صدایی از نسل نو توانسته بار دیگر توجهات را به سمت موسیقی اصیل ایرانی جلب کند. سالار عقیلی، خواننده ۴۰ ساله آواز ایرانی با اجرای آثاری ماندگار که هم رنگ و بوی موسیقی اصیل این مرز و بوم را داشت و هم نیاز مخاطب جوان را برآورده می کرد، به سرعت جای خود را میان مردم باز کرد و توانست از هر طیف و طبقه ای برای خود مخاطب جذب نماید. قطعه «ایران جوان» با صدای او به محبوبیت زیادی میان مردم دست پیدا کرد و بارها و بارها از رادیو و تلویزیون پخش شد. این خواننده آواز ایرانی که دانش آموخته تئاتر است به روند صعودی خود در اجرای تیتراژهای سریال های تلویزیونی از یک سو و ارائه آوازهای قابل اعتنا در همکاری با آهنگسازان شناخته شده از سوی دیگر ادامه داد و آثار ماندگار زیادی را خلق کرد. عقیلی اخیرا هم با انتشار آلبوم «میهن» در همراهی با استاد «محمدجلیل عندلیبی» و البته به دست آوردن عنوان بهترین آلبوم موسیقی سنتی سال ۹۵ در نظرسنجی ماهنامه تجربه، مورد توجه قرار گرفته است. این خواننده آواز ایرانی که می گوید تنها به عشق مردمش می خواند، چند روز قبل دوست و همراه صمیمی و قدیمی اش دکتر «افشین یداللهی» را بر اثر سانحه تصادف از دست داد. سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان» با او درباره این اتفاقات تلخ و شیرین سال ۹۵ گفت وگو کرده که در ادامه می خوانید.

+افشین یداللهی همیشه برای من یک حماسه سرای منحصربفرد بود
+بعد از دکتر یداللهی چه کسی می خواهد دست به خلق حماسه های ماندگار بزند؟!
+خودم را مدیون مردم می دانم و بنابراین می خواهم از همین مردم بگویم
+حالا که سال نو دارد از راه می رسد می خواهم از ملت شریف ایران بخواهم به فکر دیگر هم وطنانمان هم باشند و اگر کاری از دستشان بر می آید دریغ نکنند و بعد هم می خواهم آرزو کنم شرایط به گونه ای پیش برود که هم دولت مردان و هم دیگران دست به دست هم بدهند تا این فقر کم بشود چون وجود این تلخی ها و سختی ها مایه غم دل همه مردم است
+موسیقی ایرانی فقط برای سرگرمی نیست، قصه این هنر ارزنده قصه تاریخ و فرهنگ و تمدن کشوری است با سابقه ای طولانی. حکایت از زیست مردمانی دارد که از گذشته تا امروز الگو و مظهر صفات نیک و پسندیده بودند

«درآمدهای طولانی حوصله مخاطب را سر می برد»گپُ و گفت «موسیقی ایرانیان» با «علی اکبر شکارچی»: نوآوری راستین، واقعا تربیت راستین می خواهد

موسیقی ایرانیان – مهدی فیضی صفت: «علی اکبر شکارچی» یکی از اساتید مسلم موسیقی در حوزه موسیقی ردیف دستگاهی محسوب می شود که موسیقی نواحی ایران را هم نیک می شناسد این نوازنده کمانچه ایرانی به صورت تخصصی در حوزه موسیقی لری سال ها به تحقیق و آهنگسازی پرداخته و تجربیات گرانبهایی را اندوخته است. در روزگاری که موسیقی های الکترونیک بر موسیقی سنتی و موسیقی مناطق ایران سایه افکنده اند، علی اکبر شکارچی از ظرفیت های عظیم موسیقی نواحی ایران سخن می گوید و دفاع می کند. خالق آثاری مانند «خلق لر» و «کوهسار»، موسیقی نواحی را مادر موسیقی دستگاهی می داند اما از سوی دیگر معتقد است ردیف های طولانی، مخاطب را خسته کرده و حوصله او را سر می برد. گفت و گوی سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان» را با «علی اکبر شکارچی» در خصوص موسیقی نواحی ایران را در ادامه می خوانید.

+مادرِ موسیقی ردیف، موسیقی نواحی بوده است و موسیقی نواحی هم که خود یک خزانه بسیار بزرگ، پر انرژی و پر محتوا است
+از یک جایی به بعد بین موسیقی نواحی و موسیقی دستگاهی، انقطاعی ایجاد شده است
+به جای این که معادله به سمت موسیقی نواحی پیش برود، در حال حرکت به موسیقی دستگاهی است
+۹۰ درصد از کسانی که در جشنواره ها شرکت می کنند، محور موسیقی آنها میرزا عبدالله است
+هر کسی هر کاری می خواهد انجام دهد. من، آقای علیزاده، آقای طلایی و استادان دیگر اصلا حقی نداریم و کاره ای نیستیم. نظر نهایی را مردم می دهند. باید از این مردم ترسید که واقعا با بی رحمی تمام کسی را که کارش را درست انجام ندهد کنار می گذارد
+ما فقط می گوییم اگر می خواهی خلاقیت داشته باشی، باید خودت و اندیشه ات را بپرورانی. انگشتان، ذهن، گوش و چشم با فرهنگ می تواند خلاقیت خوبی داشته باشد و فراگیری فرهنگ هم هیچ راهی نیست جز این که شما موسیقی نیاکان این سرزمین را یاد بگیری

«تحلیل ردیف: براساس نت‌نویسی ردیف میرزا عبدالله با نمودار تشریحی» حاصل ۵٠‌ سال کار هدفمند من استگپُ و گفت با داریوش طلایی: کتاب جدیدم سرنوشت موسیقی ایرانی را عوض می‌کند

سارا حیدرنژاد: داریوش طلایی، موسیقیدان، پژوهشگر موسیقی و جزو برجسته‌ترین اساتید نوازندگی تار است. او که تارنوازی را نزد استاد علی‌اکبر شهنازی فرا گرفته، آثار متعددی را در زمینه ردیف‌های آوازی به رشته تحریر درآورده است. طلایی که مدرک دکترای خود را در رشته موسیقی‌شناسی از اروپا دریافت کرده، پس از بازگشت به ایران به تدریس و تألیف در زمینه موسیقی پرداخته است. جدیدترین اثر این موسیقیدان و پژوهشگر به تازگی برنده جایزه کتاب ‌سال شده است. «تحلیل ردیف: براساس نت‌نویسی ردیف میرزا عبدالله با نمودار تشریحی» عنوان اثر برگزیده بخش هنر سی‌وچهارمین جایزه کتاب ‌سال را به خود اختصاص داد. با داریوش طلایی در مورد جدیدترین اثرش به گفت‌وگو نشستیم که ماحصل آن در ادامه می‌آید.

+سال‌ها در زمینه موسیقی فعالیت کرده‌ام و در جایگاهی قرار دارم که بتوانم در این خصوص اظهارنظر کنم و کتاب بنویسم
+اگر آینده‌ای برای موسیقی ایرانی باشد از گذر و کانال این کتاب رقم می‌خورد
+موسیقی ایرانی دارای روح است و باید انعطاف آن را حفظ کرد
+هر کسی می‌تواند نسبت به درک و شعور و سوادش چیزی بگوید

مازیار صدری: خوانندگان گلها آواز را مردمی کردندگفتگوی «موسیقی ایرانیان» با پزشکی که در لندن سفیر موسیقی ایرانی است

موسیقی ایرانیان – غزاله سعادتی: مازیار صدی از جمله خوانندگانی است که با وجود آنکه درس طبابت خوانده اما علاقه عجیبی به موسیقی دوران گلها دارد. او دو آلبوم «معجزه تو» و «نواهای بهاری ایران زمین» را به زودی در داخل کشور راهی بازار موسیقی کشور خواهد کرد، صدری هر دو اثر را در سبک موسیقی گلها خوانده است و به اعتقاد او موسیقی گلها اوج اجرای آواز ایرانی است. این پزشک ایرانی می گوید: «در دوره ی گلها خوانندگان بزرگی چون استاد ان بنان، شهیدی و عبدالعلی وزیری نشان دادند که وجود حس و انتقال آن به شنونده از بالاترین تکنیک های آواز است و در بسیاری موارد نیازی به اوج خوانی وجود ندارد.» این خواننده تحصیلات پزشکی خود را در دانشگاه شهید بهشتی گذارند و پس از آن برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت، با این هنرمند گفت وگویی کرده ایم که در ادامه می خوانید.

+موسیقی گلها اوج اجرای آواز ایرانی است
+در سالهای اخیر نه تنها اصالت کارهای اجرا شده بسیار کمتر است بلکه سطح اشعار و ترانه ها هم پایین تر آمده است

گفت‌وگو با «علی‌اکبر شکارچی»، کمانچه‌نواز و موسیقی‌دان ایرانی درباره خاطرات و اندیشه‌هایش:قسمت نشد با استاد شجریان همکاری کنم

فیض‌الله پیری: ما در مقابل استاد «علی‌اکبر شکارچی» نشستیم؛ برای مصاحبه‌ای مطبوعاتی و عبور دوباره از کوی خاطرات و بازخوانی اندیشه‌های هنری‌اش. برای رسیدن به هدف، این گفت‌وگو از الگوی «مصاحبه باز» پیروی می‌کند که تئوری خوبی برای چهره‌نگاری مطبوعاتی و بازنمایی روزنامه‌نگارانه خاطرات چنین سوژه‌هایی است.

+پس از انقلاب، در حوزه موسیقی نکته‌ای که بسیار شاخص بود، حضور کسانی بود که حول گروه شیدا و عارف جمع شده بودند، هوشنگ ابتهاج (سایه) و محمدرضا لطفی به اندیشه‌های نوگرا و جمع‌گرا اعتقاد داشتند
+قبل ازانقلاب جایی برای موسیقی‌های جدی نبود، زمینه برای موسیقی سنتی هم کم بود
+از موسیقی لری هیچ‌گاه دور نبوده و نیستم
+موسیقی خلق لر تنها اثر موسیقی قومی در چاووش بود و البته کیفیت در چاووش مهم بود، نه کمیت
+موقعی که موسیقی پاپ و نوازندگانش بعد از انقلاب مثل برگ درخت، ریختند و چاووش سر درآورد، حالا عکس موضوع اتفاق افتاده است

«قرار نیست ما تسلیم ناهمواری ها شویم»گپُ و گفت «موسیقی ایرانیان» با «ناصر ایزدی»: محمدرضا لطفی یک دنیا بزرگی بود

موسیقی ایرانیان – سودا صمد پور: نام «مهر» با هدف و نگرش تزریق و پرورش مهر و دوستی، از سوی «ناصر ایزدی» برای ارکسترش انتخاب شده است. او این مجموعه را ابتدا کوچک و کم تعداد تأسیس کرده و در قالب یک آنسامبل ایرانی آثار را به اجرا در می آورد تا اینکه بر حسب ضرورت و نیاز روز موسیقی و اجتماع موسیقی دوست، این مجموعه را گسترده تر کرده و تغییراتی اساسی در آن ایجاد کرد. جناب ایزدی البته در مؤسسه راد نو اندیش مدیریت بخش موسیقی را نیز بر عهده دارند و بسیاری سمت ها و فعالیت های دیگر که بسیاری از آن اگاهند و تلاش های صادقانه ایشان را تأیید می کنند. «موسیقی ایرانیان»، با نگاه به ارکستر مهر و موضوعات دیگر موسیقی با «ناصر ایزدی» به گفتگو نشسته است که در ادامه می خوانید.
+هیچ کدام از حمایت های دولتی را نداریم. نه به لحاظ مالی حمایت میکنند، نه مکانی برای تمرین در اختیارمان قرار میدهند
+امیدوارم مسئولین کمی هم دغدغه فرهنگ داشته باشند
+«ارکستر ملی مهر» ارکستری است که بر مبنای مهر و دوستی شکل گرفته است
+در بزرگداشت‌های اساتید که برگزار میکنیم، بازگشتی داریم به آثاری که این هنرمندان از خودشان بجا گذاشته اند که برخی از آنها متاسفانه فراموش شده اند
+برایم مهم نیست که آدمها شکل مسیرشان با من متفاوت است بلکه مهم هدفشان است
+جشنواره و جایزه همایون خرّم بنظر من نمونه یک جشنواره موفق و کاملا با هدف در کشور ماست
+یکی از بزرگیهای استاد محمدرضا لطفی این بود که وقتی به کسی اعتماد میکرد نیمه راه از فکرشان برنمیگشتند
+پس از بازگشت استاد لطفی، دیگر شرایط به گونه ای بود که سخت میشد در «آوای شیدا» ماند
+محمدرضا لطفی همیشه میگفت که سانسورچی من شده ای و نمیگذاری حرفهایم را بزنم!
+متاسفانه پس از ورود لطفی به ایران، جو نامناسبی حاکم شده بود و این فضا خیلی ها را درگیر کرد، بشکلی که اگر به لطفی بد نمیگفتند انگار از قافله عقب مانده بودند!

«خواننده فقط یک مجری صرف نیست»گپُ و گفت «موسیقی ایرانیان» با «امیر اثنی‌عشری»: فریب در هنر ماندگاری ندارد

موسیقی ایرانیان – سودا صمد پور:«امیر اثنی عشری» خواننده شناخته شده موسیقی ایرانی است که پس از اجرایی موفق در گروه بازسازی شیدا به سرپرستی زنده یاد «محمدرضا لطفی» مورد توجه علاقه مندان آواز قرار گرفت. صدایی خاص و ویژه که متفاوت با فرم رایج آواز خوانی بود. در آن زمان اثنی عشری فقط بیست و چهار سال داشت که آوازی از سلیمان امیر قاسمی را با ظرافت ها و پیچیدگی هایش برای مخاطبان اجرا نمود. اکنون چهار اثر منتشر شده از اثنی عشری در دسترس مخاطبان قرار گرفته است و علاوه بر کنسرت های متعددی که در داخل و خارج از کشور اجرا نموده، چند اثر دیگر ضبط شده را هم در نوبت انتشار دارد. اخیرا نیز دو کنسرت با محوریت آواز را در فرهنگسرای نیاوران و تالار رودکی اجرا نموده که با استقبال خوب علاقه مندان به آواز روبرو شده است. اثنی عشری که تحصیلات عالی خود را در مقطع دکتری زبان و ادبیات فارسی دنبال نموده است، نگاه ویژه ای به موسیقی و هنر دارد. به همین بهانه با ایشان در خصوص موضوعاتی چون «هنر و هنرمند»، «وضعیت فعلی موسیقی ایران» و برنامه های آتی وی به گفتگو نشسته ایم که در ادامه می توانید آن را بخوانید.

+تلاش در بی اهمیت جلوه دادن و نادیده گرفتن نقش خواننده، کمکی به موسیقی نمی کند
+هر یک از هنرمندان موسیقی اعم از خواننده و نوازنده و آهنگساز، جایگاه ویژه و پر اهمیتی در ارایه موسیقی به مخاطب دارند و نمی توان منکر تلاش هیچ یک شد
+رابطه ی موسیقی با کلام، ارتباطی ناگسستنی است
+موسیقی سازی در ایران نیازمند زمان بیشتری است تا بتواند به صورت مستقل جایگاه خود را در میان عموم مردم بیابد
+اوضاع موسیقی مطلوب نیست، اگر نور امیدی در فضای موسیقی ایرانی هست، شمعی است که توسط اهل هنر روشن نگاه داشته شده است

«به تئاتر اعتیاد دارم»گپُ و گفت «موسیقی ایرانیان» با «محمود فرضی‌نژاد»: موسیقی نواحی ایران رنگین کمان زیبایی هاست

امسال، «دیلمون» گروه توانای موسیقی گیلان، در «سی و دومین جشنواره موسیقی فجر»، خوش درخشیدند و از جمله گروه های پر استقبال و پرفروش در این رویداد مهم هنری-موسیقایی بوده اند. «موسیقی ایرانیان» به بهانه این حضور، با «محمود فرضی نژاد» به گفتگو نشسته است که در ادامه می خوانید.
+هنر به زیبایی ها می اندیشد، باید به احترام او زیبا دید و با احساس اجرایش کرد
+آلبوم جدید گروه «دیلمون» منتشر می شود
+برگزاری تور کنسرت های گروه در ایران و چند کشور اروپایی را در برنامه آتی داریم
+مخاطب همیشه هست و اینکه ما چگونه او را تغذیه کنیم، خیلی مهم است. ما میتوانیم گوش و هوش مخاطب را تضعیف کنیم یا بالعکس آن را قوت ببخشیم و سلیقه اش را بالا ببریم
+گیلان مأمن آواها و نغمه هاست
+مدیریت جشنواره سی و دوم با عوامل حرفه ای توانستند جایی برای نقد باقی نگذارند

تبلیغات

عضویت در خبرنامه

تازه‌ترین اخبار